صورتى كه تحقيق كردن برايش مشقّت دارد ، بايد نمازش را تمام بخواند و اگر مشقّت ندارد ، بايد تحقيق كند كه اگر يك عادل بگويد يا بين مردم معروف باشد كه سفر او هشت فرسخ است ، نماز را شكسته بخواند .
( مسأله 1016 ) اگر محلى دو راه داشته باشد ، يك راه آن كمتر از هشت فرسخ و راه ديگر آن هشت فرسخ يا بيشتر باشد ، چنانچه انسان از راهى كه هشت فرسخ است به آنجا برود ، بايد نماز را شكسته بخواند و اگر از راهى كه هشت فرسخ نيست برود ، بايد تمام بخواند .
( مسأله 1017 ) اگر شهر ديوار دارد ، بايد ابتداى هشت فرسخ را از ديوار شهر حساب كند و اگر ديوار ندارد ، بايد از خانههاى آخر شهر حساب نمايد ولى انتهاى هشت فرسخ را همان نقطهاى حساب كند كه مىخواهد برود خواه آن نقطه اول شهر يا وسط و يا آخر آن باشد .
شرط دوم : قصد هشت فرسخ از آغاز سفر
شرط دوم اين است كه از اول مسافرت قصد هشت فرسخ را داشته باشد ، پس اگر به جائى كه كمتر از هشت فرسخ است مسافرت كند و بعد از رسيدن به آنجا قصد كند جائى برود كه با مقدارى كه آمده هشت فرسخ شود ، چون از اول قصد هشت فرسخ را نداشته ، بايد نماز را تمام بخواند . ولى اگر بخواهد از آنجا به مقدار هشت فرسخ مسافرت كند بايد نماز را شكسته بخواند و همچنين است حكم برگشت به وطن اگر هشت فرسخ باشد ، بايد نماز را شكسته بخواند .
( مسأله 1018 ) كسى كه نمىداند سفرش چند فرسخ است ، مثلًا براى پيدا كردن گمشدهاى مسافرت مىكند و نمىداند كه چه مقدار بايد برود تا آن را پيدا كند ؛ بايد نماز را تمام بخواند . ولى در برگشتن ، چنانچه تا وطنش يا جائى كه مىخواهد ده روز در آنجا بماند ، هشت فرسخ يا بيشتر باشد ، بايد نماز را شكسته بخواند .