ديگر به جا آورد تا يقين كند سجده و تشهد را به ترتيبى كه فراموش كرده قضا نمايد .
( مسأله 996 ) اگر به خيال اينكه اول سجده را فراموش كرده ، اول قضاى آن را به جا آورد و بعد از خواندن تشهد يادش بيايد كه اول تشهد را فراموش كرده احتياط مستحب آن است كه دوباره سجده را قضا نمايد . و نيز اگر به خيال اينكه اول تشهد را فراموش كرده ، اول قضاى آن را به جا آورد ، و بعد از سجده يادش بيايد كه اول سجده را فراموش كرده ، بنابر احتياط مستحب بايد دوباره تشهد را بخواند .
( مسأله 997 ) اگر بين سلام نماز و قضاى سجده يا تشهد فراموش شده كارى كند كه اگر عمداً يا سهواً در نماز اتفاق بيفتد نماز باطل مىشود ، مثلًا پشت به قبله نمايد ، بايد قضاى سجده و تشهد را به جا آورد و نمازش صحيح است .
( مسأله 998 ) اگر بعد از سلام نماز يادش بيايد كه يك سجده از ركعت آخر را فراموش كرده ؛ بايد قضاى سجدهاى را كه فراموش كرده به جا آورد و بعد از آن دو سجده سهو به جا آورد چه كارى كه نماز را باطل مىكند كرده باشد يا نه . و اگر تشهد ركعت آخر را فراموش كرده باشد ، بايد قضاى تشهد را به جا آورد و بعد از آن دو سجده سهو به جا آورد .
( مسأله 999 ) اگر بين سلام نماز و قضاى سجده يا تشهد فراموش شده كارى كند كه براى آن سجده سهو واجب مىشود ، مثل آنكه سهواً حرف بزند ، بايد سجده يا تشهد را قضا كند . ولى سجده سهو براى حرف زدن واجب نيست .
( مسأله 1000 ) اگر نداند كه سجده را فراموش كرده يا تشهد را ، بايد هر دو را قضا نمايد و بهتر است اول سجده را قضا كند .
( مسأله 1001 ) اگر شك دارد كه سجده يا تشهد را فراموش كرده يا نه ، واجب نيست قضا نمايد .
( مسأله 1002 ) كسى كه بايد سجده يا تشهد را قضا نمايد ، اگر براى كار ديگرى هم سجده سهو بر او واجب شود ، بايد بعد از نماز ، سجده يا تشهد را قضا نمايد ، بعد سجده سهو را به جا آورد .
رسالهء توضيح المسائل (فارسى) — صفحة 275
مساهمون: الشيخ جعفر السبحاني
ص٢٧٥