لباس نمازگزار
( مسأله 671 )
لباس نمازگزار شش شرط دارد :
اول ، آنكه پاك باشد . دوم ، آنكه مباح باشد . سوم ، آنكه از اجزاء مردار نباشد . چهارم ، آنكه از حيوان حرامگوشت نباشد . پنجم و ششم ، آنكه اگر نمازگزار مرد است ، لباس او ابريشم خالص و طلاباف نباشد و تفصيل اينها در مسائل آينده گفته مىشود .
شرط اول
( مسأله 672 ) لباس نمازگزار بايد پاك باشد و اگر كسى عمداً با بدن يا لباس نجس نماز بخواند ، نمازش باطل است .
( مسأله 673 ) اگر به واسطه ندانستن مسأله ، چيز نجسى را نداند نجس است ، مثلا نداند عرق شتر نجاستخوار نجس است و با آن نماز بخواند بنابر احتياط لازم نمازش را اعاده كند .
( مسأله 674 ) اگر نداند كه بدن يا لباسش نجس است و بعد از نماز بفهمد نجس بوده نماز او صحيح است ولى اگر در اثناء نماز بداند كه بدن و يا لباس او از آغاز نماز نجس بوده است اگر وقت وسيع است نماز را رها كند و با بدن و لباس پاك نماز بخواند . و اگر وقت تنگ است با همان حالت نماز بخواند . احتياط مستحب آن است كه اگر وقت دارد ، دوباره آن نماز را بخواند .
( مسأله 675 ) اگر فراموش كند كه بدن يا لباسش نجس است و در بين نماز يا بعد از آن يادش بيايد ؛ بايد نماز را دوباره بخواند و اگر وقت گذشته قضاء نمايد .
( مسأله 676 ) كسى كه مشغول نماز است ، اگر در بين نماز لباس او نجس شود و پيش از آنكه چيزى از نماز را با نجاست بخواند بفهمد كه نجس شده ، يا بفهمد كه لباس او نجس است و شك كند كه همان وقت نجس شده يا از پيش نجس بوده ، در صورتى كه آب كشيدن يا عوض كردن يا بيرون آوردن لباس ، نماز را به هم نمىزند همان موقع آن را آب بكشد يا عوض