غسل جنابت است . ولى براى نماز بايد پيش از غسل يا بعد از آن ، وضو هم بگيرد و اگر پيش از غسل وضو بگيرد بهتر است .
( مسأله 402 ) هرگاه زن از خون حيض پاك شد ، اگرچه غسل نكرده باشد ؛ طلاق او صحيح است و شوهرش هم پس از شستن محل مىتواند با او نزديكى كند ؛ ولى احتياط مستحب آن است كه پيش از غسل از نزديكى با او خوددارى نمايد . اما كارهاى ديگرى كه در وقت حيض بر او حرام بوده مانند توقف در مسجد و مس خط قرآن ، تا غسل نكند بر او حلال نمىشود .
( مسأله 403 ) اگر آب ، براى وضو و غسل كافى نباشد و به اندازهاى باشد كه بتواند يا غسل كند يا وضو بگيرد بنابر احتياط واجب بايد غسل كند و بدل از وضو ، تيمّم كند و اگر فقط براى وضو كافى باشد و به اندازه غسل نباشد ، بايد وضو بگيرد و عوض غسل تيمّم نمايد . و اگر براى هيچيك از آنها آب ندارد ، بايد دو تيمّم كند ، يكى بدل از غسل و ديگرى بدل از وضو .
( مسأله 404 ) نمازهاى يوميهاى كه زن در حال حيض نخوانده ، قضا ندارد ولى روزههاى واجب را بايد قضا نمايد .
( مسأله 405 ) هرگاه وقت نماز داخل شود و بداند كه اگر نماز را تأخير بيندازد حائض مىشود ، بايد فوراً نماز بخواند .
( مسأله 406 ) اگر زن نماز را تأخير بيندازد و از اول وقت به اندازه انجام واجبات يك نماز بگذرد و حائض شود ؛ قضاى آن نماز بر او واجب است ولى در تندخواندن و كندخواندن و چيزهاى ديگر ، بايد ملاحظه حال خود را بكند مثلا زنى كه مسافر نيست اگر در اول ظهر نماز نخواند ، قضاى آن در صورتى واجب مىشود كه به مقدار خواندن چهار ركعت نمازبه بيانى كه گفته شد از اول ظهر بگذرد و حائض شود و براى كسى كه مسافر است ، گذشتن وقت به مقدار خواندن دو ركعت كافى است و نيز بايد ملاحظه تهيّه شرايطى را كه دارا نيست بنمايد پس اگر به مقدار فراهمآوردن آن مقدمات و خواندن يك نماز بگذرد و حائض شود قضا واجب است و گرنه واجب نيست .
( مسأله 407 ) اگر زن در آخر وقت نماز ، از خون پاك شود و به اندازه غسل و وضو و
رسالهء توضيح المسائل (فارسى) — صفحة 175
مساهمون: الشيخ جعفر السبحاني
ص١٧٥