كند ، يعنى مقدارى پنبه داخل فرج نمايد و كمى صبر كند ، بعد بيرون آورد پس اگر اطراف آن آلوده باشد ، خون بكارت است و اگر به همه آن رسيده ، حيض است .
( مسأله 386 ) اگر كمتر از سه روز خون ببيند و پاك شود و بعد سه روز خون ببيند ، خون دوم حيض است و در خون اول و روزهاى بعد كه پاك بود بين عمل مستحاضه و محرمات حائض جمع كند .
احكام حائض
( مسأله 387 ) چند چيز بر حائض حرام است : اول عبادتهايى كه مانند نماز بايد با وضو يا غسل يا تيمّم بجا آورده شود ولى بجا آوردن عبادتهايى كه وضو و غسل و تيمّم براى آنها لازم نيست ، مانند نماز ميّت ، مانعى ندارد . دوم تمام چيزهايى كه بر جنب حرام است و در احكام جنابت گفته شد . سوم جماعكردن در فرج ، كه هم براى مرد حرام و هم براى زن ، اگرچه به مقدار ختنهگاه داخل شود و منى هم بيرون نيايد ، بلكه احتياط واجب آن است كه مقدار كمتر از ختنهگاه را هم داخل نكند .
( مسأله 388 ) جماعكردن در روزهايى هم كه حيض زن قطعى نيست ولى شرعاً بايد براى خود حيض قرار دهد حرام است . پس زنى كه بيشتر از ده روز خون مىبيند و بايد به نحوى كه بعداً گفته مىشود روزهاى عادت خويشان خود را حيض قرار دهد و شوهرش نمىتواند در آن روز با او نزديكى نمايد .
( مسأله 389 ) اگر شماره روزهاى حيض زن به سه قسمت تقسيم شود و مرد در قسمت اول آن با زن خود در قُبُل جماع كند ، بنابر احتياط واجب بايد هيجده نخود طلا كفاره به فقير بدهد و اگر در قسمت دوم جماع كند ، نه نخود و اگر در قسمت سوم جماع كند ، بايد چهار و نيم نخود بدهد . مثلا زنى كه شش روز خون حيض مىبيند ، اگر شوهرش در شب يا روز اول و دوم با او جماع كند بايد هيجده نخود طلا بدهد و در شب و يا روز سوم و چهارم ، نه نخود و در شب يا روز پنجم و ششم ، بايد چهار نخود و نيم بدهد .