تخطي إلى المحتوى الرئيسي

رسالهء توضيح المسائل (فارسى) — صفحة 174

مساهمون:

ص١٧٤
( مسأله 390 ) لازم نيست طلاى كفاره را سكه‌دار بدهد ولى اگر بخواهد قيمت آن را بدهد بايد به قيمت روزى كه مىپردازد حساب كند . ( مسأله 391 ) اگر كسى هم در قسمت اول و هم در قسمت دوم و هم در قسمت سوم حيض ، با زن خود جماع كند ، بايد هر سه كفاره را كه روى هم سيويك نخود و نيم مىشود بدهد . ( مسأله 392 ) اگر انسان بعد از آن كه در حال حيض جماع كرده و كفاره آن را داده دوباره جماع كند بنابر احتياط واجب ، باز هم بايد كفاره بدهد . ( مسأله 393 ) اگر با زن حائض چند مرتبه جماع كند و در بين آنها كفاره ندهد احتياط واجب آن است كه براى هر جماع يك كفاره بدهد . ( مسأله 394 ) اگر مرد در حال جماع بفهمد ، زن حائض شده ، بايد فوراً از او جدا شود و اگر جدا نشود بنابر احتياط واجب بايد كفاره بدهد . ( مسأله 395 ) اگر مرد با زن حائض زنا كند يا با زن حائض نامحرمى به گمان اين‌كه عيال خود او است جماع نمايد ، احتياط واجب آن است كه كفاره بدهد . ( مسأله 396 ) كسى كه نمىتواند كفاره بدهد بهتر آن است كه صدقه‌اى به فقير بدهد و اگر نمىتواند بنا بر احتياط واجب بايد استغفار كند و هر وقت توانست بايد كفاره را بدهد . ( مسأله 397 ) طلاق دادن زن در حال حيض ، به طورى كه در كتاب طلاق گفته مىشود باطل است . ( مسأله 398 ) اگر زن بگويد حائضم يا از حيض پاك شده‌ام ، بايد سخن او را پذيرفت . ( مسأله 399 ) اگر زن در بين نماز حائض شود ، نماز او باطل است . ( مسأله 400 ) اگر زن در بين نماز شك كند كه حائض شده يا نه ، نماز او صحيح است . ولى اگر بعد از نماز بفهمد كه در بين نماز حائض شده ، نمازى كه خوانده باطل است . ( مسأله 401 ) بعد از آن كه زن از خون حيض پاك شد ، واجب است براى نماز و عبادت‌هاى ديگرى كه بايد با وضو يا غسل يا تيمّم بجا آورده شود ، غسل كند . و شيوه آن مثل