بايد بنابر احتياط واجب ، آب بكشد .
( مسأله 183 ) اگر گرد و خاك نجس بر لباس و فرش و مانند اينها بنشيند ، چنانچه آنها خشك باشند ، نجس نمىشوند و كافى است كه تكان داده شوند و اگر آنها تر باشند بايد محل نشستن گرد و خاك را آب بكشند .
10 . استبراء حيوان نجاستخوار
( مسأله 184 ) بول و غائط حيوانى كه به خوردن نجاست انسان عادت كرده ، نجس است ، و اگر بخواهند پاك شود ، بايد آن را استبراء كنند ؛ يعنى تا مدتى كه بعد از آن مدت ديگر نجاستخوار به آن نگويند ، نگذارند نجاست بخورد و غذاى پاك به آن بدهند و بنابر احتياط واجب بايد شتر نجاستخوار را چهل روز و گاو را بيست روز و گوسفند را ده روز و مرغابى را هفت يا پنج روز و مرغ خانگى را سه روز از خوردن نجاست جلوگيرى كنند و غذاى پاك به آنها بدهند و در حيوانات ديگر به همين اندازه كه نام حيوان نجاستخوار از آن برداشته شود كافى است و اين احكام مخصوص مدفوع انسان است و اگر مرغ و يا حيوان ديگر از نجاسات ديگر بخورند ، بول و مدفوع و گوشت آنها حرام نمىشود .
11 . غايب شدن مسلمان
( مسأله 185 ) اگر بدن يا لباس مسلمان يا چيز ديگرى مانند ظرفى كه در اختيار او است ، نجس شود و آن مسلمان غايب گردد ؛ اگر انسان احتمال بدهد كه آن چيز را آب كشيده يا به واسطه آنكه مثلا آن چيز در آب جارى افتاده ، پاك شده است ؛ اجتناب از آن لازم نيست ؛ به شرط اينكه از چيزهايى باشد كه طهارت در آن شرط است مانند لباسى كه در آن نماز مىخواند و يا ظرفى كه در آن غذا مىخورد .
( مسأله 186 ) اگر خود انسان يقين كند كه چيزى كه نجس بوده پاك شده است ، يا يك نفر عادل به پاك شدن آن خبر دهد ، آن چيز پاك است . اگر كسى كه چيز نجس در اختيار او است بگويد آن چيز پاك شده ؛ يا مسلمانى چيز نجس را آب كشيده باشد ، اگرچه معلوم نباشد