آن جدا شده و در شن و ريگ فرو مىرود ، با آب قليل پاك مىشود ، اما زير ريگها نجس مىماند .
( مسأله 143 ) زمين سنگ فرش و آجرفرش و زمين سختى كه آب در آن فرو نمىرود ، اگر نجس شود با آب قليل پاك مىگردد ، ولى بايد به قدرى آب روى آن بريزند كه جارى شود . و چنانچه آبى كه روى آن ريختهاند از سوراخى بيرون رود همه زمين پاك مىشود ، و اگر بيرون نرود جايى كه آبها جمع مىشود ، نجس مىماند ، مگر اين كه با پارچه و يا ظرف پاكى آب را بردارند ، سپس آب بريزند و با وسيله پاكى آب را بردارند .
( مسأله 144 ) اگر ظاهر نمك سنگ و مانند آن نجس شود ، با آب كمتر از كر هم پاك مىشود .
( مسأله 145 ) اگر شكر آب شده نجس را قند بسازند و در آب كر يا جارى بگذارند پاك نمىشود .
2 . زمين
( مسأله 146 ) زمين با چهار شرط كف پا و ته كفش نجس را پاك مىكند : اول آنكه پاك باشد . دوم آنكه خشك باشد . سوم آنكه اگر عين نجس مثل خون و بول ، يا متنجس مثل گلى كه نجس شده در كف پا و ته كفش باشد ، به واسطه راه رفتن يا ماليدن پا به زمين بر طرف شود . و نيز زمين بايد خاك يا سنگ يا آجرفرش و مانند اينها باشد و با راه رفتن روى فرش و حصير و سبزه ، كف پا و ته كفش نجس پاك نمىشود . چهارم اين كه كف پا و ته كفش از طريق راه رفتن نجس شده باشد ، نه اين كه از خارج نجاست به آنها برسد .
( مسأله 147 ) كف پا و ته كفش نجس ، به واسطه راهرفتن روى زمين خاكى و شنى ، و آجر فرش و كف سيمانى پاك مىشود ، و روى آسفالت و روى زمينى كه با چوب فرش شده محل اشكال است .
( مسأله 148 ) براى پاك شدن كف پا و ته كفش بهتر است پانزده ذراع ( تقريباً هفت