مىشود . و اگر به اندازه كر يا بيشتر باشد ، فقط مقدارى كه بو يا رنگ يا مزه آن تغيير كرده نجس است .
( مسأله 19 ) اگر چيز نجس را زير شيرى كه متصل به كر است بشويند ، آبى كه از آن چيز مىريزد اگر متصل به كر باشد و بو يا رنگ يا مزه نجاست نگرفته باشد پاك است .
( مسأله 20 ) اگر مقدارى از آب كر يخ ببندد و باقى آن به قدر كر نباشد چنانچه نجاست به آن برسد نجس مىشود ، و هر قدر از يخ هم آب شود نجس است .
( مسأله 21 ) آبى كه به اندازه كر بوده ، اگر انسان شك كند از كر كمتر شده يا نه ، مثل آب كر است ، يعنى نجاست را پاك مىكند و اگر نجاستى هم به آن برسد نجس نمىشود . و آبى كه كمتر از كر بوده و انسان شك دارد به مقدار كر شده يا نه ، حكم آب كر را ندارد .
( مسأله 22 ) كر بودن آب ، به سه راه ثابت مىشود : اول آنكه خود انسان يقين كند . دوم آنكه يك مرد عادل خبر دهد . سوم كسى كه آب در اختيار او است به كرّ بودن خبر دهد ، به شرط اينكه از قول او اطمينان حاصل شود .
2 . آب قليل
( مسأله 23 ) آب قليل آبى است كه از زمين نجوشد و از كر كمتر باشد .
( مسأله 24 ) اگر آب قليل روى چيز نجس بريزد ، يا چيز نجس به آن برسد نجس مىشود . ولى اگر از بالا با فشار روى چيز نجس بريزد ، مقدارى كه به آن چيز مىرسد نجس و هرچه بالاتر از آن است پاك مىباشد .
( مسأله 25 ) آب قليلى كه براى بر طرف كردن عين نجاست روى چيز نجس ريخته شود و از آن جدا گردد ، نجس است . و بنابراحتياط واجب بايد از آب قليلى هم كه بعد از بر طرف شدن عين نجاست ، براى آب كشيدن چيز نجس روى آن مىريزند و از آن جدا مىشود اجتناب كنند . ولى آبى كه با آن مخرج بول و غايط را مىشويند با پنج شرط پاك است : اول : آنكه بو يا رنگ يا مزه نجاست نگرفته باشد . دوم : نجاستى از خارج به آن نرسيده باشد . سوم : نجاست ديگرى مثل خون با بول يا غائط بيرون نيامده باشد . چهارم : ذرههاى غائط در آب پيدا نباشد .