( مسأله 8 ) مسائلى را كه انسان غالباً به آنها احتياج دارد واجب است ياد بگيرد .
( مسأله 9 ) اگر براى انسان مسألهاى پيش آيد كه حكم آن را نمىداند ، مىتواند صبر كند تا فتواى مجتهد اعلم را به دست آورد يا اگر احتياط ممكن است ، به احتياط عمل نمايد بلكه اگر احتياط ممكن نباشد چنانچه از انجام عمل محذورى لازم نيايد ، مىتواند عمل رابه جا آورد . ولى اگر معلوم شود كه مخالف فتواى مجتهدى كه بايد از او تقليد كند بوده دوباره بايد انجام دهد .
( مسأله 10 ) اگر مكلف مدتى اعمال خود را بدون تقليد انجام دهد ، سپس تقليد كند در صورتى اعمال سابق او صحيح است كه مطابق فتواى مجتهدى باشد كه اكنون از او تقليد مىكند و گرنه بايد اعاده كند .
( مسأله 11 ) عدول از مجتهدى به مجتهد ديگر جايز نيست مگر اين كه دومى اعلم باشد ، و نيز فتوى دادن و اظهار نظر در مسائل شرعى براى كسى كه قادر بر استنباط احكام از مدارك آن نيست حرام است ، و مسئول اعمال ديگران خواهد بود .
( مسأله 12 ) عدالت يك حالت خداترسى باطنى در انسان است كه او را از ارتكاب گناهان كبيره و اصرار بر صغيره باز مىدارد و اگر هم گناهى از او سر زد فوراً نادم شده و استغفار مىكند .
( مسأله 13 ) منظور از اصرار بر گناهان صغيره اين است كه گناهى را كه كرده است دو يا سه مرتبه انجام دهد امّا با يك مرتبه انجام دادن و يا قصد تكرار ، اصرار صورت نمىپذيرد .
تذكر : هر كجا كه حكم مسئله به لفظ « احتياط واجب » يا « احتياط » ذكر شده است عمل به آن احتياط الزامى است .
رسالهء توضيح المسائل (فارسى) — صفحة 116
مساهمون: الشيخ جعفر السبحاني
ص١١٦