جور بوده است ) ، از اين رو مشاهده مىشود كه اين زيارت شريفه در منابع حديثى ذكر نشده است و به ذكر زيارت عاشورا در كتب ادعيه ، كه فقط مورد مراجعه شيعه بوده ، اكتفا نمودهاند ، پس عدم ذكر زيارت عاشورا در منابع اوليه شيعه ، حاكى از آن نيست كه اين زيارت قبلًا نبوده و بعد پديد گشته است ، بلكه دستگاه ظلم كه بعد از رحلت رسول خدا صلى الله عليه و آله با تكيه بر اريكه قدرت ، قرنها نگذاشت شيعه به راحتى رأى و معتقدات خود را منتشر كنند و بارها كتابخانههاى شيعى به واسطه مخالفين مورد هجوم قرار گرفته ، و به آتش كشيده شد . به همين جهت علماء بزرگ با تلاش بى وقفه و تحمّل مشقّات آن زمان ( كه همواره در دوران متعدد ، تقيه را پيشه كار خود قرار داده بودند ) توانستند اثرى را جهت حفظ مبانى حديثى شيعه تدوين نمايند . كه اولين آنها 400 اثرى بود كه به اصول اربعمائه معروف گرديد . اين مجموعه توسط اصحاب ائمه عليهم السلام تدوين شد ، كه حاوى كلمات ائمه عليهم السلام در موضوعات مختلف بوده است كه به مرور زمان ، و هجوم به منابع غنى شيعى ، اكثر آنها از بين رفته است ، و آنچه كه امروزه از اصول اربعمائه باقى مانده است بيش از 16 اصل نمىباشد ، كه مرحوم محدث نورى رحمه الله در خاتمه كتاب مستدرك الوسائل ذكر نمودهاند .
سپس با تلاش بزرگان ، كتب اربعه تدوين شد كه هم اكنون اين كتب « الكافى ، تهذيب ، استبصار ، من لا يحضره الفقيه » منبع مراجعه علماء بزرگ مىباشد .
زيارت عاشورا فراتر از شبهه (فارسى) — صفحة 80
مساهمون: الميرزا جواد التبريزي
ص٨٠