تخطي إلى المحتوى الرئيسي

زيارت عاشورا فراتر از شبهه (فارسى) — صفحة 432

مساهمون:

ص٤٣٢
در كتاب ايضاح اهل الصلاح فى شرح مختصر المصباح ( كه آغاز تأليف آن سال 784 هجرى است ) در ضمن شرح مصباح صغير ، شرح زيارت
هامش
- علماى بزرگوار قرن ششم و هفتم هجرى و از بزرگان شهر حله است ، شهرى كه در قرون متمادى مهد علم و عالمان بوده است . او از فرزندان ابراهيم مجاب ، نوه امام كاظم عليه السلام است . نسب وى با ده واسطه به امام هفتم شيعيان ، حضرت موسى بن جعفر عليهما السلام مىرسد . سيد فخار نه تنها فقيه و اصولى بود بلكه شاعر و اديبى بزرگ و مورخى توانا نيز به شمار مىرفت و در شمار علماى نسّابه قلمداد مىشود ) است از جمله فقها و نامداران عصر خويش بوده و كتاب ارزشمند « الأنوار المضيئة » در شرح زندگانى و فضائل امام عصر حجة بن الحسن عليه السلام از او به يادگار مانده است كه يكى از منابع و مآخذ بحار الانوار هم مىباشد . علامه بهاء الدين سيد على بن سيد عبدالكريم نيلى نجفى كه جلالت شاءنش بسيار و مناقبش بى شمار است و تلميذ شيخ شهيد و فخر المحققين است . اصل كتاب الأنوار المضيئة مشترك بين دو نفر است كه هر يك كتابى با اين نام داشته‌اند . الأنوار كه تعبير به الأنوار الإلهية فى الحكمة الشرعيه يا الأنوار المضيئة فى الحكمة الشرعية شده است . اين كتاب از سيد على بن عبدالكريم نيلى نجفى رحمه الله است و همانطور كه از نامش پيداست كتابى جامع است در رابطه با علم كلام و فقه و اصول فقه و اسرار قرآن . اثبات امامت و وجود و عصمت آن حضرت از راه عقل ، اثبات آن حضرت از قرآن ، اثبات آن از روايات خاصه ، اثبات آن از روايات اهل سنت ، ولادت آن حضرت ، سبب غيبت آن جناب ، طول عمر ايشان ، وكلاى آن جناب و راويان از او ، توقيعات شريف آن حضرت ، كسانى كه آن حضرت را ملاقات كرده‌اند ، علامات ظهور حضرت و وضعيت جهان و اجتماع در ايام حكومت حضرت مهدى عليه السلام از فصل‌هاى اين اثر است . همچنين الأنوار المضيئة در غيبت امام عصر عليه السلام كه بنابر نظر بزرگانى چون شيخ آقا بزرگ تهرانى مؤلف آن على بن عبدالحميد بن فخار بن معد موسوى است و منتخب اين كتاب به نام « الغيبة » از على ابن عبدالكريم نيلى نجفى است . بنابراين نويسنده كتاب الأنوار الإلهية همان كسى است كه منتخب الأنوار المضيئة را گردآورده و آقا بزرگ نام آن را الغيبة دانسته ، گرچه ديگران نام خاصى براى آن ذكر نكرده‌اند . سيد عبداللطيف كوه‌كمرى در مقدمه كتاب منتخب الأنوار المضيئة ، اصل كتاب را ازسيد على نيلى نجفى دانسته و گفته منتخب آن از كسى ديگر است كه ما او رانمىشناسيم و اين كتاب را از الأنوار المضيئة در احوالات امام عصر عليه السلام انتخاب نكرده ، بلكه از -