قرن هشتم :
7 - آيت اللَّه علامه حلى رحمه الله ( م 726 ) كه بنا به نقل شفاء الصدور ( چاپ قديم ، و ج 1 ، ص 85 جديد ) - زيارت عاشورا را در كتاب منهاج الصلاح في اختصار المصباح روايت كرده است « 1 » .
هامش
- فرزندان سيد موسى بن جعفر چهار نفر بوده اند ، اما بيشتر اوقات سيد على و سيد احمد رحمه الله يك جا ذكر مىشوند و تنها سيد احمد به دنبال سيد على ياد مىشود و كسى كه با مقام علمى و تقوايى سيد على آشنا باشد مقام و منزلت سيد احمد را هم درك خواهد نمود .
از جمله مشايخ سيد جمال الدين بن طاووس مىتوان به افراد ذيل اشاره كرد :
1 - شيخ نجيب الدين ابن نما حلى رحمة الله . 2 - شيخ يحى بن محمد سوراوى رحمة الله . 3 - سيد عباس الكريم بن طاووس رحمة الله ، فرزند بزرگوار او شاگرد برجسته سيد در كتاب رجال خود ، تأليفات استاد را 82 جلد شمرده است . اين كتاب ها در علوم مختلف نوشته شده ، اما متأسفانه همه آنها به دست ما نرسيده است . تعدادى از تأليفات سيد احمد عبارتند از :
1 - بناء المقالة الفاطمية في نقض الرسالة العثمانية . 2 - ملاذ علماء الامامية ، در فقه . 3 - الفوائد العدة ، در اصول فقه . 4 - الثاقب المسخر على نقض المشجر ، در اصول دين . 5 - الروح ، در رد ابن ابى الحديد . 6 - شواهد القرآن . 7 - بشرى المحققين ، در فقه و . . . سيد احمد بن طاووس رحمة الله اولين كسى است كه تقسيم معروف روايت به چهار قسم صحيح و موثق و حسن و ضعيف را عنوان كرد . اين نظريه تا زمان علامه مجلسى رحمة الله مقبوليت عام داشت ؛ لكن علامه مجلسى رحمة الله تقسيم را گسترش داد و چند قسم ديگر به آن افزود و تعداد اقسام حديث به بيش از 9 قسم افزايش يافت . سيد احمد بن موسى پس از عمرى پربار ، كه تمام آن را در راه تزكيه نفس و هدايت مردم و اعتلاى نام مقدس ائمه اطهار عليهم السلام گذراند ، در سال 673 هجرى در شهر حله ديده از جهان فرو بست و به سوى معشوق حقيقى شتافت . قبر آن بزرگوار ، كه منشاء كرامات و ملجأ دردمندان است ، در شهر حله معروف است و دوستداران عترت پيامبر ( ص ) همواره به زيارت آن قبر شريف مىروند . مرقد شريف سيد احمد بن طاووس رحمة الله پس از سالها فراموشى دوباره رونق يافته است . اين رونق دوباره ، بعد از خوابى بود كه شخصى از صالحين در مورد محل مرقد آن بزرگوار ديد و در نتيجه مرقد او دوباره مرمت شد و مورد توجه خاص و عام واقع گشت .
( 1 ) - نسخ خطى متعدّدى از اين كتاب در دست است ، از جمله دو نسخه كه در فهرست كتابخانه آستان قدس رضوى ، ج 2 ، ص 296 و ج 6 ، ص 298 معرفى شده است . شرح حال اين بزرگوار در صفحه . . . گذشت .