قلب نباشد ، براى طلاق خُلعى مجوّز نمىشود .
( مسأله 1843 ) طلاق مبارات در مواردى است كه زن و شوهر هر دو نسبت به يكديگر تنفر داشته باشند ، اگرچه به مرحله تجاوز به حق و كوتاهى از اداى وظيفه نرسيده باشد .
( مسأله 1844 ) طلاق خلع و مبارات براى جبران برخى از مشكلات ناشى از پيوند زناشوئى ، بدون اينكه از اصل زناشوئى متنفر باشند ، جايز نيست ، مثل اينكه انجام برخى از كارهاى زناشوئى ، يا مسافرت به همراه شوهر و يا معاشرت با اقوام اوبر زن سخت باشد .
( مسأله 1845 ) طلاق خلع و مبارات براى مشكلات خارج از رابطه زناشوئى ، مانند اصرار فاميل زن ، عرف و عادت قبيلگى ، ترس از ظالم و امثال آنها هرگز جايز نيست .
( مسأله 1846 ) بر مرد حرام است نسبت به حقوق همسرش تعدى كند و بر او سخت بگيرد تا او ناگزير شود كه مالى را به او بخشيده ، خود را از دست او رها سازد . اين شيوه سوء استفاده از ضعف و ناتوانى زن ، از بدترين اقسام ظلم مىباشد . پيامبر اكرم در اين رابطه مىفرمايد :
« هركس همسرش را بيازارد تا او تاوان بدهد و جانش را رها سازد ، خداوند منّان جز آتش جهنم عقوبت ديگرى را براى او انتخاب نمىكند ، كه خداوند براى زن خشمگين مىشود ، آن گونه كه براى يتيم خشمگين مىشود . . . » .
« آگاه باشيد كه خدا و پيامبرش از هر كسى كه همسرش را بيازارد تا او تاوان بپردازد و خود را رها سازد ، بيزارى مىجويند » .
( مسأله 1847 ) اگر شخص سومى در ميان زن و شوهر مداخله كند و زن را تحريك ، تشويق و يا وادار كند كه مالى را به شوهر ببخشد ، از او مطالبه طلاق نمايد ، او نيز مشمول بيان رسول اكرم است كه در ذيل ( مسأله فوق نقل گرديد .
( مسأله 1848 ) اگر شوهر با فريب نفس و نيرنگ شيطان و يا تحت تأثي
منتخب المسائل (فارسى) — صفحة 381
مساهمون: السيد محمد سعيد الحكيم
ص٣٨١