( مسأله 1826 ) زن مىتواند عدّه وفات را در خانه خود ، يا در هر خانهاى كه بخواهد ، حتى در خانههاى متعدّد سپرى كند ، يعنى در هر خانهاى مدّتى بماند .
( مسأله 1827 ) بيرون رفتن زن در عدّه وفات مكروه است ، مگر اينكه از روى نياز ، يا براى انجام وظيفه ، اداى حق و كار خيرى باشد .
( مسأله 1828 ) آنچه در ميان عوام شايع است كه زن بايد در ايّام عدّه وفات ، در گوشه عزلت و سراپرده اختفا ، مستقر شود و حتّى از معاشرت مجاز نيز پرهيز كند ، ريشه شرعى ندارد .
( مسأله 1829 ) در وطى به شبهه ، يعنى در مورد زنى كه از روى اشتباه با او نزديكى حاصل شده ، عدّه لازم است و عدّه او به مقدار عدّه طلاق يك زن آزاد است ، يعنى سهبار پاك شدن و يا سه ماه .
( مسأله 1830 ) زنى كه زنا كرده عدّه ندارد و نياز به استبرا ندارد ، اگرچه بهتر آن است كه از آن آب آلوده استبرا نمايد ، به ويژه در صورتى كه با همان شخص بخواهد ازدواج نمايد .
( مسأله 1831 ) آغاز عدّه وفات از لحظهاى است كه زن از درگذشت همسرش آگاه شود ، نه از لحظه وفات ، خواه شوهرش در وطن مرده باشد يا در سفر .
( مسأله 1832 ) آغاز عدّه وطى به شبهه از لحظهايست كه شبهه بر طرف شود و حقيقت حال معلوم گردد ، نه از تاريخ آخرين رابطه جنسى .
( مسأله 1833 ) در طلاق رجعى تا هنگامى كه عدّه طلاق تمام نشده ، همه احكام زوجيّت پابرجا مىباشد و درنتيجه :
1 ) شوهر نمىتواند در آن مدّت با خواهر او ازدواج كند .
2 ) اگر او زن چهارم شوهر باشد ، نمىتواند در آن مدّت با زن پنجمى ازدواج كند .
3 ) اگر يكى از آنها ( شوهر يا همسر ) در مدّت عدّه بميرد ، از يكديگر ارث
منتخب المسائل (فارسى) — صفحة 378
مساهمون: السيد محمد سعيد الحكيم
ص٣٧٨