( مسأله 1817 ) هر كسى كه حيض نمىشود وظيفهاش سه ماه يا يك ماه و نيم عدّه نگه داشتن بود ، اگر تصادفا در وسط عدّهاش حيض ببيند ، بنابر احتياط واجب لازم است كه عدّهاش را بر اساس سه حيض و دو حيض قرار دهد .
( مسأله 1818 ) اگر زن حامله از شوهرى كه از او حامله است طلاق بگيرد ، تا فرا رسيدن زايمان عدّه نگه مىدارد ، اگرچه يك لحظه پس از طلاق اتفاق بيفتد .
( مسأله 1819 ) زنى كه ازدواج موقّت كرده و حامله است ، پس از سپرى شدن مدّت آن ، بنابر احتياط واجب بايد بيشترين مدّت را ، از زمان عدّه و وقت زايمان ، عدّه نگه بدارد .
( مسأله 1820 ) اگر موجبات فسخ و يا بطلان نكاح در ازدواج موقّت پديد آيد ، عدّه او همان عدّه عقد موقّت ( دو بار پاك شدن ، يا يك ماه و نيم ) مىباشد .
( مسأله 1821 ) زنى كه همسرش بميرد ، عدّه او در هر حال چهار ماه و ده روز است ، مگر زن حامله ، كه اگر در كمتر از مدّت ياد شده زايمان كند بايد تا پايان مدّت ياد شده عدّه نگهدارد ، و اگر پس از آن مدّت زايمان كند ، عدّهاش تا هنگام زايمانامتداد مىيابد .
( مسأله 1822 ) زنى كه در حال عدّه به اين است ، اگر شوهرش بميرد همان عدّه خودش را به پايان مىرساند و عدّه وفات نگه نمىدارد . ولى اگر در عدّه رجعى باشد ، بايد عدّه وفات نگه دارد .
( مسأله 1823 ) شستن بدن و لباس ، شانه زدن گيسوان ، و گرفتن ناخنها و رعايت ديگر مسائل بهداشتى كه عرفا زينت محسوب نمىشود ، در ايّام عدّه وفات مانعى ندارد .
( مسأله 1824 ) سرمه كشيدن اگر براى زينت نباشد ، بلكه از روى نياز باشد ، و يا در ميان آنها مرسوم باشد و در عرف آنها آرايش به شمار نيايد ، مانعى ندارد .
( مسأله 1825 ) اگر زن در عدّه وفات آرايش كند ، معصيت كرده است ، ولى عدّهاش باطل نمىشود .
منتخب المسائل (فارسى) — صفحة 377
مساهمون: السيد محمد سعيد الحكيم
ص٣٧٧