احكام تصرفات قطعى
( مسأله 1543 ) انسان تا زنده است مىتواند هر گونه تصرّف قطعى در اموال خود انجام بدهد ، مثلًا چيزى را به كسى به صورت مجانى ببخشد ، يا ذمّه بدهكارى را برى نمايد ، يا معاملهاى را بر اساس بذل و بخشش انجام دهد ، چه اين كار به ضررورثه باشد يا نه ؟
( مسأله 1544 ) در مسأله ياد شده فرق نمىكند كه در حال صحّت كامل باشد ، يا در بستر بيمارى ، حتى بستر مرگ باشد .
( مسأله 1545 ) اگر كسى اقرار كند كه فلان مبلغ به فلان شخص مديون است ، اين اعتراف در حال حيات او نافذ است و آن شخص حق دارد كه طلب خود را مطالبه نمايد .
( مسأله 1546 ) اگر كسى در حال سلامت مزاج به چيزى اعتراف كند ، مثلًا بگويد : اين خانه از آن فلان پسرم مىباشد ، آنگاه به صورت ناگهانى مرگ به سراغش بيايد ، در اينجا اقرارش مطلقا نافذ است اگرچه امين و درستكار نباشد .
( مسأله 1547 ) اگر وقف يا صدقه و يا بخشيدن بدهكار و امثال آن را مشروط نمايد ، مثلًا بگويد : اين خانه پس از مرگ من وقف باشد ، باطل است ، حتى در حدّ ثلث نيز نافذ نمىباشد .