2 ) ديوانگى
( مسأله 1396 ) جنون از نظر شدّت و ضعف مختلف است و كمترين مرتبه آن براى ممنوع التصرّف بودن كافى است .
( مسأله 1397 ) كمترين مرتبه جنون آن است كه شخص در اثر ضعف عقل و كمبود ادراك ، مصلحت را از مفسده ، و منفعت را از ضرر تشخيص ندهد و براى انتخاب راه منطقى و عقلائى قادر نباشد .
3 ) سفاهت
عبارت از يك حالت درونى است كه به ناتوانى انسان از نگهدارى اموال خويش از تلف شدن ، فاسد شدن و ناقص شدن مربوط مىشود .
( مسأله 1398 ) كسى كه در اثر نقصان عقل ، به كارى دست مىزند كه مالش را در معرض تلف و تباهى و نقصان قرار مىدهد ، سفيه به شمار مىرود .
( مسأله 1399 ) كسى كه نمىتواند مراقبت لازم را از مال خود داشته باشد ، يا آن را به رايگان مىبخشد و يا معاملاتى انجام مىدهد كه به صورت آشكار مغبون مىشود ، سفيه مىباشد .
( مسأله 1400 ) كسى كه سابقه جنون و يا سفاهت داشته ، براى صحّت دادوستد با او لازم است كه عقل و رشد او آزموده شود ، يا دو شاهد عادل بر آن گواهى دهند ، و يا مشاهده كنيم كه ولى با او همانند يك فرد عاقل و هشيار رفتار مىكند .
( مسأله 1401 ) براى ثبوت حكم سفاهت بر فردى و يا رفع آن از فردى ، نيازى به حكم حاكم شرع نيست ، بلكه هر كسى بايد بر طبق علائمى كه در ( مسأله فوق بيان گرديد ، رفتار نمايد .
( مسأله 1402 ) شخص سفيه از هر تصرّفى كه هزينه كردن مال را در پى داشته باشد منع مىشود ، مانند ازدواج ، نذر ، عهد و سوگند .