( مسأله 1309 ) يكى از شركا بدون ارائه خدمات نمىتواند براى خود سهمى بيش از سهم خود به نسبت سرمايه مقرر كند .
( مسأله 1310 ) اگر شركا فقط به كسب خاص رضايت بدهند ، بايد به همان اكتفا كنند ، و از آن تجاوز نكنند .
( مسأله 1311 ) اگر يكى از شركا تقسيم سرمايه و سود را درخواست بنمايد ، بايد با پيشنهاد او موافقت نمايند ، مگر در چند مورد :
1 ) بر خلاف شرط لازم باشد ، كه در ضمن عقد شركت يا عقد لازم ديگرى شرط شده باشد .
2 ) تقسيم به ضرر مال شركت باشد .
3 ) لازمه تقسيم اين باشد كه برخى از شركا مبلغى را به شركاى ديگر بپردازند ، مثل اينكه كالا قابل تقسيم بر حسب سهام نباشد .
( مسأله 1312 ) اگر قسمتى از مال شركت مطالباتى باشد كه بر عهده مردم باشد ، پس اموال را تقسيم كنند و مطالبات به برخى از شركا اصابت كند ، اگر آن مطالبات تلف شود از همه شركا محسوب مىشود و قسمت قبلى باطل مىگردد .
( مسأله 1313 ) كسى كه به مقتضاى عقد شركت و يا با شرط ضمن عقد ، حق تصرّف در مال شركت دارد ، اگر مال شركت در دست او تلف شود ضامن نيست ، مگر اينكه سهلانگارى ، يا زياده روى كند و يا در ضمن عقد شرط ضمان شده باشد .
( مسأله 1314 ) اگر برخى از شركا چيزى را براى خودش بخرد ، نمىتواند پول آن را از شركت بپردازد مگر با اذن آنها ، و اگر بدون اذن آنها از پول شركت بپردازد خيانت ورزيده است ، ولى معاملهاش باطل نمىشود و معامله براى شركت واقعنمىشود .
منتخب المسائل (فارسى) — صفحة 271
مساهمون: السيد محمد سعيد الحكيم
ص٢٧١