كردن خود انسان است به آنچه به مردم مىگويد ، به معروفى امر نكند جز اين كه خود به آن عامل باشد و از منكرى نهى نكند جز اينكه خود ترك نموده باشد ، چنين شخصيبا كردار خود بيش از گفتارش در اصلاح جامعه اثر مىگذارد .
برخى از محرمات
در اينجا به شمارش برخى از گناهان كبيرهاى بسنده مىكنيم كه ترك آنها ملاكِ عدالتى است كه در موارد فراوانى معتبر است .
( مسأله 980 ) ظاهرا منظور از گناهان كبيره گناهانى است كه براى آنها وعده آتش داده شده ، يا در روايات از گناهان كبيره ياد شده ، و يا ثابت شده كه آنها از اين گناهان مهمتر مىباشند .
( مسأله 981 ) پس از شرك به خداوند و كفر به آنچه خداوند نازل فرموده ، گناهان كبيره عبارتند از :
1 ) يأس و نوميدى از رحمت خداوند ، اگر چه در مورد يك امر دنيوى باشد ، همانند شفاى بيمار يا رفع گرفتارى .
2 ) در امان بودن از انتقام پروردگار .
3 ) عاق والدين شدن و قدر مسلّم از آن بدى كردن به آنهاست ، در حدّى كه با صله رحم كردن به آنها سازگار نباشد و در رديف قطع رحم كردن با آنها باشد ، در غير اين صورت عاق بودن ثابت نمىشود ، اگر چه از نظر شرعى خلاف بلكه گاهيحرام باشد .
4 ) كشتن مؤمن و يا كسى كه در حكم مؤمن باشد ، از ديوانه و كودك ، حتى سقط جنين و كمك به كشتن آن ، اگر چه با يك كلمه باشد .
5 ) نسبت ناروا به مرد و زن مؤمن دادن ، بلكه هر نسبت ناشايست به فرد با ايمانى كه عفيف و پاكدامن باشد ، اگر چه در اين حدّ كه كار ناشايستى در حق او