آرى . در آن روز تنها يك چيز سودمند است و آن خداى بزرگ متعال است ، و واسطه / 417 عمل صالح است ، پس هر كه به انجام دادن عمل صالح بپردازد ، خداوند سيئات او را به حسنات مبدل مىسازد و آنها را در فهرست اعمالش ثبت مىكند .
پس بايد به بهرهبردارى از فرصت بپردازيم ، چه همه كار بد انجام دادهايم ، و چه كس در ميان ما يافت مىشود كه به انجام دادن سيئات و كارهاى بد نپرداخته باشد ؟ ! همه خطا كاريم و ناگزير بايستى خطاهاى خود را با افزودن به اعمال خويش بشوييم و از ميان ببريم ، و با بخشيدن جان و مال در راه خدا چنان كنيم كه ان شاء اللَّه خداى بزرگ بر خطاهاى ما قلم عفو كشد .
[ 8 ] «
وَ وَصَّيْنَا الْإِنْسانَ بِوالِدَيْهِ حُسْناً
- و به انسان سفارش كرديم كه در حق پدر و مادرش نيكى كند . » دشوارترين حالاتى كه شخص در برابر آن قرار مىگيرد ، ايستادگى در برابر جامعهاى است كه در آن نشأت يافته ، و در اين باره قرآن حكيم به اين مطلب اشاره مىكند كه خدا از آدمى خواستار آن است كه وجود پدر و مادر را بهانه براى آن قرار ندهد كه از مسئوليت خود بگريزد ، و با وجود اين كه ناگزير بايد نسبت به آنان نيكى كند و به آنان توجه داشته باشد ، ولى بايد اين را بداند كه هميشه پدر و مادر آن نمونههاى مطلوب نيستند كه پسر ناگزير بايد به آنان اقتدا كند و اگر او را براى منظورى تحت فشار قرار دادند نسبت به ايشان خضوع كند .
«
وَ إِنْ جاهَداكَ
- و اگر از تو خواستند . » و اين خواست را با فشار همراه كردند .
«
لِتُشْرِكَ بِي ما لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ
- تا چيزى را شريك من قرار دهى كه از آن آگاه نيستى ، » يعنى براى اين كه تو را به شرك ورزيدن به خدا - از هر گونه شرك كه بوده باشد - تحت فشار قرار دادند ، و وابستگى تو را به جامعهء اسلامى برايت عيب شمردند .