« روزى بر پسر آدم نمىگذرد مگر اين كه به او مىگويد : اى پسر آدم ! من روزى تازهام و بر تو گواهم ، پس در من به گفتن سخن نيكو و انجام دادن عمل نيكو بپرداز تا در روز قيامت براى آن گواه تو باشم » . « 6 » پس چه بهتر كه فرصت را غنيمت شماريم و كارى نكنيم كه روزهاى ما به صورت اوراق نقدى بدون اعتبار درآيد . و در حديثى آمده است كه : « دنيا يك ساعت است پس آن را طاعت سازيد » . « 7 » اعمال ما چيزى بر ثروت و بىنيازى پروردگارمان نمىافزايد .
«
إِنَّ اللَّهَ لَغَنِيٌّ عَنِ الْعالَمِينَ
- خدا از جهانيان بى نياز است . » [ 7 ] «
وَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ لَنُكَفِّرَنَّ عَنْهُمْ سَيِّئاتِهِمْ وَ لَنَجْزِيَنَّهُمْ أَحْسَنَ الَّذِي كانُوا يَعْمَلُونَ
- و كسانى كه ايمان آوردند و كارهاى شايسته كردند ، بديهايشان را از ايشان مىزداييم و در برابر نيكوترين كارهايى كه كرده بودهاند به ايشان پاداش مىدهيم . » اين مژدهاى بزرگ است ، چه پروردگار ما - عزّ و جلّ - كارهاى بد كسانى را كه ايمان آورده و كارهاى نيكو انجام دادهاند محو مىكند ؛ و به كارهاى نيكشان پاداش مىدهد ، و اين عاليترين نعمت خدا بر مؤمن است ، پس اگر شخصى در سپيده دم بيدار شود و اندكى سستى در گزاردن نماز نشان دهد و خواب او را فرا گيرد ، و چون بار ديگر از خواب بيدار شود خورشيد به بالاى افق رسيده باشد ، بر او لازم است كه اثر اين گناه را از جان خود دور كند و در مقابل آن به كار بزرگى بپردازد تا در روز محشر در برابر همگان به اين رسوا نشود كه نماز صبحش را قضا كرده است ، چه در آن هنگام از دروغ گفتن كارى ساخته نيست ، و از ميانجى كارى برنمىآيد ، مگر واسطه و ميانجى مىتواند آنچه را كه در كتاب و نامهء عمل آمده است تغيير دهد ؟ !
هامش
( 6 ) - سفينة البحار شيخ عباس قمى ، ج 2 ، ص 739 .
( 7 ) - بحار الانوار ، ج 77 ، ص 164 .