مبحث چهارم : احكام تيمّم
( مسألهء 515 ) بنابر احتياط واجب ، پيش از فرا رسيدن وقت نماز ، نمى تواند تيمّم كند ، مگر آنكه بداند يا بترسد كه پس از رسيدن وقت ، تيمّم كردن ممكن نباشد .
( مسألهء 516 ) در وسعت وقت نمى توان نماز را با تيمّم خواند ، مگر به ملاحظهء اين كه عذرش تا آخر وقت باقى خواهد ماند . پس اگر عذرش باقى باشد نمازش صحيح است ، ولى اگر عذرش بر طرف شود ، بايد وضو يا غسل كرده ، نمازش را اعاده كند .
( مسألهء 517 ) امّا در مورد كسى كه عذرش نبودن آب است ، پس اگر علم يا ظن نداشته باشد كه تا آخر وقت آب پيدا مىشود ، ميتواند در وسعت وقت نمازش را با تيمّم بخواند ، پس اگر در اثناى وقت آب پيدا شود ، اعاده لازم نيست ، مگر اينكه در ركعت اوّل و پيش از ركوع باشد ، در اين صورت بايد آن را قطع كرده ، وضو بگيرد و نمازش را از سر گيرد .
( مسألهء 518 ) كسى كه از استعمال آب معذور است ، به جاى هر غسل واجبى ميتواند تيمّم بدل از غسل انجام دهد ، ولى بنابر احتياط واجب به جاى غسل هاى مستحبّى نمى تواند تيمّم كند .
( مسألهء 519 ) كسى كه از وضو گرفتن معذور است ، براى هر موردى كه وضو مشروعيّت دارد ، ميتواند تيمّم بدل از وضو انجام دهد . حتّى براى با طهارت بودن و در مسجد ماندن ، كه شرعاً رجحان دارد ، ولى نمى توان براى دست زدن به خط قرآن تيمّم كرد ، مگر اين كه به آن مضطرّ شود و يا به دليلى رجحان پيدا كند .