( مسألهء 481 ) كسى كه دسترسى به گرد و غبار ندارد و ناگزير است بر گِل تيمّم نمايد ، بنابر احتياط واجب بايد پس از زدن دستها بر گِل آن را از دستها زايل كند ، سپس به صورت و دستها بكشد .
( مسألهء 482 ) كسى كه قدرت بر استعمال آب ندارد و چيزى كه تيمّم بر آن جايز باشد در اختيار ندارد - حتّى گِل - چنين شخصى « فاقد الطّهورين » ناميده مىشود ، و اداى نماز در وقت آن از او ساقط مىشود .
( مسألهء 483 ) شخص فاقد الطّهورين ، اگر در اثناى وقت دسترسى به آب يا چيزى كه تيمّم بر آن صحيح است داشته ، در اثر غفلت يا كوتاهى وضو يا تيمّم نكرده و بعداً از آن ناتوان شده ، بايد بعداً نمازش را با طهارت قضا كند .
( مسألهء 484 ) كسى كه قبل از فرا رسيدن وقت آب داشته ، آن را بيرون ريخته بعد فاقد الطّهورين شده ، بنابر احتياط واجب بايد نمازش را بعد قضا كند .
( مسألهء 485 ) شخص فاقد الطّهورين اگر خودش كوتاهى نداشته باشد ، بلكه زندانى و يا مثل زندانى باشد و اختيارى از خود نداشته باشد ، نمازهايى كه از او فوت مىشود قضا ندارد .
( مسألهء 486 ) براى شخص فاقد الطّهورين در هر صورت احتياط مستحب اين است كه نمازش را بدون وضو و تيمّم به جا آورد و بعداً با طهارت آن را قضا نمايد .
( مسألهء 487 ) تيمّم بر خاك معابر عمومى كه زير پاى رهگذرها لگد مال مىشود ، مكروه است .
( مسألهء 488 ) احتياط مستحب آن است كه تيمّم بر خاك زمينهاى مرتفع انجام شود كه از آلودگى و ملاقات نجاست دور مىباشد .
* * *
توضيح المسائل (عبادات ومعاملات) (فارسى) — صفحة 89
مساهمون: السيد محمد سعيد الحكيم
ص٨٩