با هر تعبيرى مضامين بالا گفته شود كافى است ، ولى بنابر احتياط واجب بايد مقدار واجب آن به عربى گفته شود .
( مسألهء 413 ) در نماز ميّت شرايطى هست كه بايد رعايت شود :
1 - نيّت ، چنان كه در وضو گفته شد .
2 - اجازهء ولى ، چنان كه در مقدّمهء اين فصل گفته شد .
3 - حضور ميّت ، نماز بر ميّت غايب - كه در ميان ديگران رايج است - در نزد ما مشروعيّت ندارد .
4 - محاذات ميّت ، يعنى بايد نمازگزار در كنار ميّت و در محاذات قسمتى از بدن او بايستد .
( مسألهء 414 ) اگر نماز ميّت به جماعت برگزار شود ، نماز كسانى كه در دو طرف صفها قرار دارند ، اشكالى ندارد .
5 - ميّت در كنار نمازگزار باشد .
( مسألهء 415 ) ميّت نبايد در جاى بسيار بلند ، بسيار پست و يا در محلّ دور از نمازگزار باشد ، و نبايد ديوار ، پارچه و يا چيز ديگرى در ميان آنها حائل باشد .
( مسألهء 416 ) پارچهاى كه روى تابوت مياندازند ، حائل به شمار نميآيد و فاصلهء اندك نيز مانعى ندارد ، آنچه مهم است اين است كه عرفاً بگويند نمازگزار در كنار ميّت ايستاده است .
6 - ايستاده بخواند .
( مسألهء 417 ) اگر كسى پيدا نشود كه بتواند ايستاده نماز بخواند ، ميتوان بر ميّت نشسته نماز خواند ، و اگر از آن هم ناتوان باشد بنابر احتياط واجب بايد در حالى كه به پهلو خوابيده آن را انجام دهد و اگر نتوانست به قفا ميخوابد ( به ترتيبى كه در نمازهاى يوميّه بيان شد ) .
توضيح المسائل (عبادات ومعاملات) (فارسى) — صفحة 74
مساهمون: السيد محمد سعيد الحكيم
ص٧٤