فصل پنجم : احكام طلاق خُلع و مبارات
طلاق خلعى و طلاق مبارات دو نوع از اقسام طلاق هستند كه بر مبناى تقاضاى زن از شوهر و بخشش مالى به اين منظور انجام مىشود . در اين دو طلاق ، جدائى شوهر از همسر ، به عنوان اجابت خواستهء او و بر آوردن خواهش او جامه عمل ميپوشد .
( مسألهء 3334 ) در طلاق خُلعى و مبارات ، همهء شرايط طلاق ، كه در مسألهء 3219 تا 3235 بيان شد ، شرط است و علاوه بر آنها لازم است زن بالغ و عاقل باشد و كسى او را براى مطالبهء طلاق و بذل مال مجبور نكرده باشد .
( مسألهء 3335 ) در طلاق خُلعى شرط است زن از پيوند زناشوئى ناراضى باشد ، به گونهاى كه نتواند حق شوهرش را ادا كند و نسبت به او تجاوز كرده به معصيت بيفتد ، يا براى او خطر ايجاد كرده ، همواره با او در جنگ و ستيز باشد .
( مسألهء 3336 ) اگر زن نسبت به پيوند زناشوئى ناراضى هست ، ولى به جهت پايبندى به احكام شرع ، يا به دليل اصالت خانوادگى حقوق شوهر را رعايت مىكند ، و يا اگر در اداى حقوق شوهر كوتاهى مىكند ، ولى به جنگ و ستيز برنمى خيزد ، اين مقدار نارضايتى مجوّز طلاق خُلعى نمى شود .
( مسألهء 3337 ) اگر شخص ديگرى او را وادار كند كه با شوهر ناسازگارى كند و جنگ و جدال راه بيندازد ، ولى اين كار مطابق تشخيص و برخاسته از صميم قلب نباشد ، براى طلاق خُلعى مجوّز نمى شود .