سوّم : شيردهى به مقدار لازم باشد ، و آن عبارت است از :
1 ) پانزده بار شيردهى پياپى ، بدون فاصله شدن شيرِ زن ديگر .
( مسألهء 2976 ) اگر در ميان پانزده نوبت شير ، غذاى ديگرى بخورد ، آيا از نشر حرمت مانع مىشود يا نه ؟ محلّ اشكال است .
2 ) شيردهى به مدّت يك شبانه روز كامل ، به طورى كه به مدّت 24 ساعت هر وقت نياز به غذا پيدا كند ، فقط از پستان او شير بخورد ، از پستان ديگرى شير نخورد و غذاى ديگر نيز نخورد .
3 ) آن مقدار از پستان يك زن شير بخورد كه گوشت و استخوانش با شير او استحكام پيدا كند ، و به صورت محسوس با شير او رشد و نموّ كند . اگرچه در ميان آنها غذاى ديگرى هم بخورد ، يا از پستان زن ديگرى هم شير بخورد . مگر اينكه به قدرى فاصله بيفتد كه رشد و نمو كودك عرفاً به شير آن زن مستند نباشد .
چهارم : شير خوردن از پستان يك زن باشد ، پس اگر بچهاى آن مقدار لازم را از پستان دو زن بخورد نشر حرمت نمى كند ، اگرچه هر دو يك شوهر داشته باشند و شير هر دو زن مربوط به يك شوهر باشد . حتى نسبت به آن مرد نيز محرميّت ايجاد نمى شود .
( مسألهء 2977 ) در نشر حرمت شرط است كه شير مربوط به يك شوهر باشد ، پس اگر فرض شود كه زن شيرده از همسر قبلى جدا شده باشد ، ازدواج مجدد نموده و باردار باشد ، اگر در اثناى شير دادن زايمان كند ، مقدارى از شير شوهر قبلى بچهاى را شير دهد و بقيّهء آن را از شير شوهر دوّم شير دهد ، و هيچيك از آنها به تنهائى به حدّ نصاب نرسد ، نشر حرمت نمى كند ، حتى نسبت به اين زن هم محرم نمى شود ، و فرزند او به شمار نميآيد .
پنجم : بايد شير مربوط به زايمان باشد ، پس اگر از پستان زنى بدون
توضيح المسائل (عبادات ومعاملات) (فارسى) — صفحة 625
مساهمون: السيد محمد سعيد الحكيم
ص٦٢٥