است ، پس اگر مردى در حال احرام با زنى ازدواج كند ، اگر ميدانست كه ازدواج در حال احرام حرام است و عمداً به اين كار اقدام نموده ، عقد باطل است و آن زن براى هميشه به او حرام مىشود . ولى اگر جاهل به مسأله باشد ، عقد باطل است ، ولى حرمت ابدى نميآيد .
( مسألهء 2971 ) در مسألهء ياد شده فرق نمى كند كه نزديكى حاصل شود ، يا نشود .
( مسألهء 2972 ) زن نيز اگر در حال احرام شوهر كند ، اگر به حرمت آن آگاه باشد ، بنابر احتياط واجب بر آن مرد حرام ابدى مىشود ، ولى اگر جاهل به مسأله باشد عقد باطل است ، ولى حرمت ابدى حاصل نمى شود .
( مسألهء 2973 ) شخص آزاده نمى تواند بيش از چهار زن دائمى داشته باشد ، ولى در مورد كنيز و زن موقّت محدوديّتى نيست .
سوّم : شيردادن
( مسألهء 2974 ) شيردادن با شرايط زير موجب محرميّت و حرمت ازدواج مىشود :
اوّل : شير خوردن به وسيلهء مكيدن از پستان زن باشد ، نه به وسيلهء شيشه و امثال آن .
دوّم : شير خوردن به صورت كامل باشد ، يعنى در هر نوبت بچّه سير شود . شير خوردنهاى بريده بريده موجب نشر حرمت نمى شود ، اگرچه تعداد آنها زياد باشد .
( مسألهء 2975 ) فاصله هاى كوتاه مدّت در ميان هر نوبت شيردهى ، براى سرگرم شدن بچه يا جابجا شدن او از پستانى به پستان ديگر و يا مانند آنها ، مانع از نشر حرمت نمى شود .
توضيح المسائل (عبادات ومعاملات) (فارسى) — صفحة 624
مساهمون: السيد محمد سعيد الحكيم
ص٦٢٤