( مسألهء 2807 ) اگر ديگر وارثان آن را تبرعاً پرداخت كنند ، از سهم آنها حساب مىشود ، و اگر به اين نيّت بپردازند كه بعد دريافت كنند ، به وصى مراجعه ميكنند ، اگر وصى نباشد ، يا مراجعه كردن به او ممكن نباشد ، به حاكم شرع مراجعه ميكنند . اگر آن هم ممكن نباشد ، پرداخت آن به نيّت مراجعه كفايت مىكند .
( مسألهء 2808 ) اگر ميّت به بيش از يك سوم تركه وصيّت كند ، تا يك سوم نافذ مىباشد و نسبت به مازاد ثلث به اجازهء وارثه ، در حال حيات يا پس از ممات وصيّت كننده ، موقوف مىباشد .
( مسألهء 2809 ) اگر برخى از وارثان در مورد مازاد ثلث اجازه دهند و برخى ديگر اجازه ندهند ، نسبت به سهم آنها نافذ مىشود .
( مسألهء 2810 ) اگر ورثه برخى از وصيّتهاى مازاد ثلث را اجازه دهند ، فقط در آن مورد نافذ مىشود .
( مسألهء 2811 ) هر وارثى كه در مورد مازاد ثلث اجازه داد ، ديگر نمى تواند از اجازهاش برگردد ، چه در زمان حيات وصيّت كننده اجازه داده باشد ، يا بعد از مرگ او .
( مسألهء 2812 ) اگر وصيّت كننده ، ورثه ، يا برخى از ورثه را از ارث بردن محروم كند ، در اينجا سه صورت است :
1 ) اگر ميّت همهء سهم برخى از ورثه را به ديگرى واگذار كند ، به جهت اينكه او نيازى به اين مال ندارد ، يا براى اينكه آن ديگرى نياز فراوان دارد ، و يا به جهت اينكه وصيّت كننده به اين كار نياز دارد ، و به اين جهت كه رسيدن مال به آن غير از امور خيريّه باشد و ميّت را در آن سراى سودمند باشد ، و امثال اينها ، كه بازگشت اين كار به محروم كردن ورثه از ارث نباشد ،
توضيح المسائل (عبادات ومعاملات) (فارسى) — صفحة 588
مساهمون: السيد محمد سعيد الحكيم
ص٥٨٨