وصى در آن محدوده اجراى وصيّت كند و از آن محدوده بيرون نرود ، ولى اگر مطلق بگذارد ، مثلًا بگويد فلانى وصى من است ، ظاهر چنين وصيّتى در عرف ما اين است كه او بايد ثلث را جدا كرده ، در مصالح ميّت هزينه كند ، حقوقى را كه به گردن ميّت بوده ادا كند ، امانتهايى را كه در نزد او بوده به صاحبانش رد كند ، و امثال اينها .
( مسألهء 2786 ) آيا وصيّت مطلق در مورد وصى شامل ولايت او بر كودكان خردسال نيز مىشود يا نه ؟ محلّ اشكال است . احتياط واجب در اين است كه متصدّى سرپرستى امور كودكان از او اذن بطلبد .
( مسألهء 2787 ) در زمان ما متعارف شده كه ناظرى بر وصى از طرف وصيّت كننده تعيين مىشود ، اگر بازگشت اين كار بر تعيين دو نفر به عنوان وصى ، با حق تقدّم يكى بر ديگرى باشد ، مانعى ندارد و وصيّت نافذ است .
( مسألهء 2788 ) اگر معناى تعيين ناظر ، اين باشد كه وصى يك نفر است به صورت مستقل ، و ناظر هم ميتواند كه اظهار نظر كند ، در اين صورت وصيّت در مورد ناظر نافذ نيست . ولى وصيّت كننده ميتواند وصى را مكلّف كند با فرد معيّنى در كارها مشورت كند و نظر او را در عمل به وصيّت رعايت كند . جز اينكه بر آن شخص واجب نيست كه نظرش را مطرح سازد .
* * *
توضيح المسائل (عبادات ومعاملات) (فارسى) — صفحة 583
مساهمون: السيد محمد سعيد الحكيم
ص٥٨٣