فصل سوّم : احكام وصى
كسى را وصيّت كننده براى تنفيذ وصاياى خود تعيين مىكند « وصى » ناميده مىشود ، چه يك نفر باشد يا چند نفر .
( مسألهء 2771 ) در وصى چند شرط معتبر است :
1 ) بلوغ
( مسألهء 2772 ) وصى قرار دادن بچّه ، اگر به اين منظور باشد كه در حال كودكى به مقتضاى وصايت عمل كند ، چنين وصيّتى صحيح نيست ، چه او را به تنهايى وصى قرار دهد يا همراه ديگران . ولى اگر منظور اين باشد كه پس از بلوغ آن را به عهده بگيرد ، مانعى ندارد .
( مسألهء 2773 ) اگر كودكى را وصى خود قرار دهد و مشخص نكند كه آيا پيش از بلوغ اقدام به كار بكند يا بعد از آن ، وصيّت صحيح است ، ولى پيش از بلوغ حق تصرّف ندارد .
( مسألهء 2774 ) در جايى كه وصى كودك باشد و هنوز به بلوغ نرسيده باشد ، در مورد كارهاى فورى از قبيل اداى دَين ، تقسيم مال در ميان ورثه و دفع غائلهاى كه مال را به خطر بيندازد ، ديگران اقدام ميكنند .
( مسألهء 2775 ) اگر وصى يك كودك و يك فرد بالغ باشد ، شخص بالغ به تنهايى تنفيذ وصايا را به عهده ميگيرد و منتظر بالغ شدن بچّه نمى شود ، مگر اينكه وصيّت كننده به اين كار تصريح كرده باشد .
2 ) عقل ، پس وصى قرار دان ديوانه صحيح نيست ، به گونهاى كه در