( مسألهء 2590 ) در وقف عام كسى مالك منافع آن نمى شود و استفاده از آنها به گروه خاص يا به موارد خاص ، اختصاص پيدا نمى كند .
( مسألهء 2591 ) اجاره دادن وقف عام در مثل اين موارد و پول گرفتن در مقابل استفاده از آن جايز نيست .
( مسألهء 2592 ) اگر كسى وقف عام را غصب كند و يا استفاده از آن به خود اختصاص دهد ، كار حرامى انجام داده ، ولى ضمان آور نمى باشد .
( مسألهء 2593 ) وقف كردن محلّى به عنوان نامشروع ، از قبيل : بتخانه ، بتكده ، كنيسه ، كليسا و يا هر چيزى كه شعار فرقهء باطل و يا معبد يكى از اديان باطل و يا منسوخ باشد ، جايز نيست و وقف حاصل نمى شود .
( مسألهء 2594 ) وقف كردن چيزى به عنوان آرامگاه يكى از افراد كافر ، گمراه و بدعت گذار صحيح نيست .
( مسألهء 2595 ) اگر مسجدى را يكى از فرقه هاى گمراه تصرّف كنند و مركز تبليغات خود قرار بدهند ، وقف بودن آن از بين ميرود .
( مسألهء 2596 ) معبدى كه به عنوان عبادتگاه يكى از اديان آسمانى ، پيش از فسخ شدن آن ، تأسيس شده است و اينك پيروان و منسوبين آن دين در آنجا مستقر هستند و در اختيار دارند ، از حالت وقفى بيرون نميرود .
( مسألهء 2597 ) بقعه هايى كه در اطراف قبور مؤمنين ساخته شده و اينك توسط اهل بدعت و ضلالت تصرّف شده ، ضررى به وقف بودن آنها نميرسد ، فقط تصرّف اهل باطل در آنجا نامشروع مىباشد .
قسم دوّم : وقف خاص
( مسألهء 2598 ) بنيادهايى كه براى طبقهء مشخّصى وقف شده ، تا آنها از منافع و يا عايدات آنها استفاده كنند ، وقف خاص ناميده مىشود و براى
توضيح المسائل (عبادات ومعاملات) (فارسى) — صفحة 543
مساهمون: السيد محمد سعيد الحكيم
ص٥٤٣