1 ) نوحه سرايى دروغين ، كه مشتمل بر دروغ باشد .
2 ) ستايش از صفات ناپسند ، چون غارتگرى ، چپاولگرى ، آواز خوانى و امثال آنها ، كه ستايش از آنها موجب ترويج باطل و تشويق مردم به صفات ناپسند مىباشد .
3 ) ستايش از شخص ناپسند ، از قبيل فردى كه سركردهء گمراهى ، يا مشهور به فسق و تجاوز به حقوق مردم باشد ، كه ستايش از او ترويج باطل مىباشد .
( مسألهء 1715 ) معامله با فردى كه اموالش با مال حرامى چون : ربا ، رشوه ، قمار ، دزدى ، ميفروشى و امثال آنها آميخته است ، مانعى ندارد ، مگر در موردى كه انسان بداند پولى كه به او داده مىشود پول حرام مىباشد .
( مسألهء 1716 ) رفتن به خانهء شخصى كه اموالش با حرام آميخته و استفاده كردن از اموال او و نشستن بر سر سفرهء او - با اجازهء او - مانعى ندارد ، مگر در موردى كه بداند آن خانه ، آن شىء و آن غذا - بالخصوص - حرام مىباشد .
( مسألهء 1717 ) پذيرفتن هديه و بخشش از كسى كه اموالش با حرام آميخته است مانعى ندارد ، مگر اينكه بدانيم آن هديه و بخشش - بالخصوص - حرام مىباشد ، در اين صورت نمى توانيم در آن تصرّف كنيم و بايد آن را به مالك اصلياش برگردانيم ، و اگر صاحب اصلى آن را نشناسيم ، حكم مجهولالمالك بر آن جارى مىشود و حكم آن در بخش « لقطه » بيان خواهد شد .
( مسألهء 1718 ) اگر شيعه با غير شيعه معاملهاى انجام دهد كه از نظر شيعه حرام باشد ولى از نظر غير شيعه جايز باشد ، بر شيعه جايز است در آن مال تصرّف كند ، ولى نه از جهت معامله حرام ، بلكه از جهت الزام طرف به مقتضاى آيين خود .
( مسألهء 1719 ) اگر انسان شراب ، گوشت خوك و امثال آنها را به غير شيعه بفروشد ، معامله حرام است ، تسليم جنس نيز حرام است و مستحقِ
توضيح المسائل (عبادات ومعاملات) (فارسى) — صفحة 354
مساهمون: السيد محمد سعيد الحكيم
ص٣٥٤