سه ساله كفايت نمى كند .
( مسألهء 1434 ) ارقام بالا را نيز بايد بر اساس سى و چهل محاسبه كرد ، به اين معنى كه در 60 گاو ، دو گوسالهء نر دو ساله ، در 70 گاو ، يك گوسالهء نر دو ساله و يك گوسالهء مادهء سه ساله ، در 80 گاو ، دو گوسالهء مادهء سه ساله ، در 90 گاو ، سه گوسالهء نر دو ساله ، در 100 گاو دو گوسالهء نر دو ساله و يك گوسالهء مادهء سه ساله بنابر احتياط واجب ، در صد و ده گاو يك گوسالهء نر دو ساله و دو گوسالهء ماده سه ساله .
( مسألهء 1435 ) در 120 گاو سه گوسالهء مادهء سه ساله بنابر احتياط واجب و از ارقام يكصد و بيست به بالا ، احتياط واجب در اين است كه در صورت امكان نصاب چهل را انتخاب كند و براى تكميل آن از نصاب سى استفاده كند ، به اين معنى كه : در 120 گاو ، سه گوسالهء مادهء سه ساله بدهد ، نه چهار گوسالهء دو ساله ، در 150 گاو ، سه گوسالهء مادهء سه ساله و يك گوسالهء نر دو ساله بدهد ، نه پنج گوسالهء نر سه ساله و هكذا .
( مسألهء 1436 ) براى گوسفند پنج نصاب است :
1 ) چهل گوسفند ، كه زكاتش يك گوسفند است .
2 ) صد و بيست گوسفند ، كه زكاتش دو گوسفند است .
3 ) دويست و يك گوسفند ، كه زكاتش سه گوسفند است .
4 ) سيصد و يك گوسفند ، كه زكاتش چهار گوسفند است .
5 ) چهارصد به بالا ، براى هر صد گوسفند ، يك گوسفند واجب مىشود .
( مسألهء 1437 ) گوسفندى كه به عنوان زكات پرداخت مىشود بنابر احتياط واجب بايد دو ساله باشد ، يعنى داخل در سال دوّم باشد و بز بايد سه ساله باشد .
( مسألهء 1438 ) كسى كه شتر ، گاو يا گوسفند به مقدار نصاب داشته
توضيح المسائل (عبادات ومعاملات) (فارسى) — صفحة 279
مساهمون: السيد محمد سعيد الحكيم
ص٢٧٩