فصل دوم : زكات شتر و گاو و گوسفند
( مسألهء 1422 ) براى وجوب زكات در حيوانات ياد شده ، علاوه بر شرايط عمومى كه در مسأله 1412 بيان شد ، شرايط زير لازم است :
1 - سپرى شدن يك سال قمرى به ترتيبى كه در مورد نقدين گفته شد .
2 - استفاده از علف صحرا
( مسألهء 1423 ) اگر حيوانى در باغ و بستانى كه به دست بشر كاشته شده و يا در گذرگاههاى تنگ و باريك بچرد زكات ندارد ، زكات منحصر به حيواناتى است كه از علف صحرا استفاده كند ، اگر چه صحرا ملك شخصى باشد و در مقابل پرداخت مبلغ اجازهء چريدن داشته باشد . پس ميزان چريدن از علف خود روى بيابان است .
( مسألهء 1424 ) اگر علف بيابان را بچينند و به محل نگهدارى دام بياورند و در محل بسته از علف بيابان به او علوفه بدهند ، زكات واجب نمى شود .
( مسألهء 1425 ) به حيوانى زكات تعلّق ميگيرد كه در طول سال از علف بيابان بچرد ، ولى اگر در طول سال يكى دو مرتبه اتّفاق بيفتد كه از علف چيده شده استفاده كند ، مانعى ندارد .
3 - ابزار كار نباشد
( مسألهء 1426 ) از شرايط تعلّق زكات به حيوانات اين است كه ابزار كار نباشند ، پس اگر گاوى وسيله شخم زدن ، يا وسيلهء بار كشى باشد ، به آن