آن از دنيا برود بر ولى او ( يعنى وارث او ) واجب است كه آن را از طرف او انجام دهد ، چنان كه در بخش نماز بيان شد .
( مسألهء 1404 ) به جز روزه هايى كه در مسأله بعدى بيان خواهد شد ، در همهء ايّام سال روزه گرفتن مستحب است و در هر ماه سه روز روزه گرفتن مستحب مؤكّد است و بهترين كيفيّت آن اين است كه اوّلين پنجشنبه هر ماه و آخرين پنجشنبهء هر ماه و اوّلين چهارشنبه دههء دوّم هر ماه را روزه بگيرد .
( مسألهء 1405 ) روزههاى حرام عبارتند از :
1 ) روزهء عيد فطر و عيد قربان ، به جز آنچه در برخى از كفّارات استثنا شده است .
2 ) روزهاى تشريق براى كسى كه در منى باشد ، اگر چه فقط بخشى از روز را باشد بنابر احتياط واجب .
3 ) روزى كه معلوم نيست آخر شعبان است يا اوّل رمضان به نيّت اوّل رمضان .
4 ) نذر معصيتى ، مثل اين كه نذر كند ، اگر موفق شود فلان گناه را انجام بدهد ، به شكرانهء آن روزه بگيرد . ولى اگر نذر كند كه هر وقت مرتكب فلان گناه بشود روزه بگيرد ، تا به اين وسيله از گناه پرهيز كند ، مانعى ندارد .
5 ) روزهء وصال ، يعنى وصل كردن شب به روز . البتّه تأخير انداختن افطار اگر به نيّت روزه نباشد مانعى ندارد ، اگر چه بهتر است از آن نيز اجتناب شود .
( مسألهء 1406 ) اگر فرزند بدون اجازه پدر و مادر و مهمان بدون اجازهء ميزبان روزهء مستحبّى بگيرند ، مكروه است .
( مسألهء 1407 ) اگر همسر بدون اجازهء شوهر روزه مستحبّى بگيرد ، اگر حقوق او از بين نرود مكروه است و اگر موجب شود حق او از بين برود حرام است .
والحمد لله ربّ العالمين
* * *
توضيح المسائل (عبادات ومعاملات) (فارسى) — صفحة 270
مساهمون: السيد محمد سعيد الحكيم
ص٢٧٠