( مسألهء 1377 ) اگر روزهدار روزهاش را به وسيلهء مفطرى غير از مفطرات ششگانه كه در بالا گفتيم ، بشكند ، مثل اين كه با اخلال به نيّت روزهاش را باطل سازد ، فقط قضا بر او واجب مىشود .
( مسألهء 1378 ) كسى كه قضاى روزهء ماه رمضان گرفته ، اگر بعد از ظهر ، به وسيلهء جماع و يا بنابر احتياط واجب به وسيلهء ديگر مفطرات ( از مفطرات ششگانهء فوق ) بشكند ، كفّاره بر او واجب مىشود . ( بايد ده فقير را اطعام كند و اگر قادر نباشد سه روز روزه بگيرد ) .
( مسألهء 1379 ) كسى كه روزهء نذر ، عهد و قسم بر گردنش هست و وقت آن تنگ است ، اگر آن را باطل كند ، كفّاره بر او واجب مىشود ، اگر چه به وسيلهء اخلال در نيّت آن را باطل كرده باشد . ( يعنى بايد يك بنده آزاد كند ، يا ده فقير را سير كند و يا آنان را بپوشاند و اگر اينها را نتواند سه روز پى در پى روزه بگيرد ) .
( مسألهء 1380 ) كفّاره در صورتى واجب مىشود كه انسان علم به حرمت افطار داشته باشد و يا بدون دليل ترديد در آن داشته باشد ، اما كسى كه به هر دليل معتقد بوده كه افطار كردن براى او جايز است ، بعد معلوم شد جايز نبوده ، كفّاره بر او واجب نمى شود .
( مسألهء 1381 ) در وجوب كفّاره ، علم به حرمت افطار ، يا ترديد در آن كافى است ، ديگر فرق نمى كند كه هنگام افطار ميدانست كفّاره هم بر او واجب مىشود يا نه ؟
( مسألهء 1382 ) كسى كه در ماه رمضان روزهاش را باطل كرده ، بايد بقيهء روز را از مبطلات روزه امساك نمايد و اگر امساك نكند مرتكب گناه شده است ، اما كفّارهاش تكرار نمى شود ، مگر در مورد جماع ، كه بنابر
توضيح المسائل (عبادات ومعاملات) (فارسى) — صفحة 266
مساهمون: السيد محمد سعيد الحكيم
ص٢٦٦