انجام دهد ، مثل كسى كه در حال ايستاده تشهّد بخواند ، و يا چيزى را كه ميبايست ايستاده انجام دهد ، در حال نشسته انجام بدهد ، مانند كسى كه قدرت بر ايستادن دارد ولى حمد و سوره و تسبيحات اربعه را در حال نشسته بخواند .
( مسألهء 1173 ) كسى كه قدرت بر ايستادن دارد ، اگر اشتباهاً تكبيرة الاحرام را در حال نشسته بگويد ، نمازش باطل است و نيازى به سجدهء سهو ندارد .
6 ) براى خواندن تسبيحات اربعه در دو ركعت اولى و يا خواندن حمد و سوره در ركوع يا سجده .
7 ) در موردى كه اجمالًا بداند كه در نمازش كم يا زيادى واقع شده كه نماز را باطل نمى كند .
( مسألهء 1174 ) در چند مورد به جا آوردن سجدهء سهو بهتر است كه از آن جمله است :
1 - هنگامى كه ترديد دارد كم و زيادى در نماز روى داده است يا نه .
2 - براى هر كم و زيادهاى كه نماز با آن باطل نمى شود .
3 - براى شك ميان سه و چهار ، هنگامى كه به گمانش چهار باشد و به آن عمل كند .
( مسألهء 1175 ) حرف زدن بين نماز و سجدهء سهو جايز نيست ، ولى اگر حرف بزند نمازش باطل نمى شود و بايد سجدهء سهو را به جا آورد .
( مسألهء 1176 ) بنابر احتياط واجب علاوه بر حرف زدن نبايد با ديگر مبطلات نماز نيز ، بين نماز و سجدهء سهو فاصله بيفتد بلكه بايد بلافاصله بعد از نماز به آن مبادرت شود ، ولى اگر فاصله بيندازد ، نمازش باطل نمى شود و بايد آن را انجام دهد .
( مسألهء 1177 ) كسى كه نماز احتياط و سجدهء سهو بر او واجب
توضيح المسائل (عبادات ومعاملات) (فارسى) — صفحة 223
مساهمون: السيد محمد سعيد الحكيم
ص٢٢٣