اشتباهاً در حال حركت بخواند ، اگر فرصت باقى باشد ، بنابر احتياط واجب بايد آن را دوباره بخواند و گرنه ادامه ميدهد .
( مسألهء 859 ) در حال قرائت بايد بدن كاملًا در حال آرامش و طمأنينه باشد ، چنان كه در فصل « تكبيرة الاحرام » گفتيم ، ولى اگر سهواً آرامش بدنش به هم بخورد ، نمازش باطل نمى شود . اگر چه بهتر است در صورتى كه فرصت باقى باشد ، آن را در حال آرامش بدن تكرار كند .
( مسألهء 860 ) اگر در حال قرائت ، در اثر باد شديد و غيره بدون اختيار بدنش حركت كند ، حكم حركت سهوى را دارد .
( مسألهء 861 ) اگر نمازگزار جملهاى از حمد ، سوره يا ديگر اذكار واجب نماز را از روى فراموشى و يا جهل با اعتقاد به درستى آن ، به صورت غلط تلفظ كند و هنگامى متوجّه شود كه وقت جبران آن گذشته باشد ، نمازش صحيح است .
( مسألهء 862 ) كسى كه حمد ، سوره يا تسبيحات اربعه ، يا قسمتى از آنها را فراموش كند و به طرف ركوع خم شود ، اگر پس از رسيدن به حد ركوع متوجّه شود ، نمازش صحيح است ، ولى اگر پيش از رسيدن به حدّ ركوع متوجّه شود ، بايد برگردد و آن را تدارك كند .
( مسألهء 863 ) اگر كسى حمد و سوره را به خيال اين كه بر او واجب نيست ، نخواند ، مثل اين كه وارد نماز جماعت شده و خيال ميكرد كه دو ركعت اوّل نماز است ، اگر بعداً معلوم شود كه دو ركعت آخر نماز بوده و ميبايست حمد و سوره بخواند ، حكم مسأله بالا براى او جارى مىشود .
( مسألهء 864 ) اگر پيش از قنوت يا رفتن به ركوع شك كند حمد و سوره يا تسبيحات را خوانده است يا نه ؟ بايد آن را بخواند ، اگر بعد از
توضيح المسائل (عبادات ومعاملات) (فارسى) — صفحة 159
مساهمون: السيد محمد سعيد الحكيم
ص١٥٩