( مسألهء 578 ) اگر كسى متوجّه شود نمازگزارى با بدن ، يا لباس نجس نماز ميخواند ، لازم نيست او را متوجّه نمايد .
( مسألهء 579 ) در چند مورد نماز خواندن با بدن و لباس نجس مانعى ندارد :
1 - خون زخمها و دملهايى كه در ظاهر بدن باشند ، تا هنگامى كه آن زخم يا دمل بهبودى نيافته ، در نماز مورد عفو هستند .
( مسألهء 580 ) چرك و خونابهاى كه همراه خون از زخم ، يا دمل بيرون ميآيد ، همچنين دارو و مرهمى كه روى زخم ميگذارند و در اثر ملاقات با خون نجس ميشوند ، تا هنگامى كه زخم خوب نشده ، مورد عفو ميباشند .
( مسألهء 581 ) خون زخمها و دملهايى كه در ظاهر نباشند ، مثلًا در داخل دهان و بينى باشند ، اگر به ظاهر لباس يا ظاهر بدن سرازير شوند در نماز مورد عفو نمى باشند .
( مسألهء 582 ) خون بواسير در نماز - بنابر احتياط واجب - مورد عفو نيست ، اگر چه دانه هايش در ظاهر باشند .
2 - خون كمتر از يك درهم در لباس مورد عفو است ، ولى بنابر احتياط واجب در بدن مورد عفو نيست و منظور از يك درهم ، به مقدار يك دائره به قطر دو سانتيمتر و سه ميلى متر مىباشد .
( مسألهء 583 ) برخى از اقسام خونها به هيچوجه مورد عفو نيستند ، اگر چه كمتر از يك درهم باشند ، از آن جمله است :
1 ) خون حيض و نفاس نيز بنابر احتياط واجب .
2 ) خون آميخته با آب ، يا چرك
3 ) خون حيوان نجس العين ، بنابر احتياط واجب .
توضيح المسائل (عبادات ومعاملات) (فارسى) — صفحة 104
مساهمون: السيد محمد سعيد الحكيم
ص١٠٤