بدن با آن ملاقات كند - اگر ذرّات آن را همراه نداشته باشد - پاك است .
( مسألهء 565 ) اگر كسى با آب نجسى مضمضه كند ، آب كشيدن داخل دهان لازم نيست .
( مسألهء 566 ) دندان مصنوعى و روكش فلزى دندانها در حكم داخل دهان ميباشند و آب كشيدن آنها لازم نيست . و احتياط وجوبى اينست كه اگر چيز پاك از توابع باطن بدن نباشد نجس مىشود ، مثل اينكه انسان دو انگشت خود را داخل دهان نمايد و يكى از آنها نجس باشد و در دهان با رطوبت باهم ملاقات نمايند وسپس خارج نمايد .
( مسألهء 567 ) اگر در نجاست چيزى شك كند ، حكم به طهارت آن مىكند ، پس اگر نميداند چيزى پشم گوسفند است يا موى سگ ؟ يا نميداند با نجس ملاقات كرده يا نه ؟ و يا ميداند با نجس ملاقات كرده ، ولى نميداند رطوبت سرايت كننده داشته يا نه ؟ در همه اين صورتها پاك است .
( مسألهء 568 ) در نماز بايد بدن و لباس نمازگزار پاك باشد ، حتّى لباسهائى كه فعلًا در حال نماز ساتر نيست و يا از جهت نازكى صلاحيت ستر ندارد .
( مسألهء 569 ) در نماز احتياط و هنگام انجام اجزاى فراموش شدهء نماز ، بايد بدن و لباس نمازگزار پاك باشد و نيز در سجدهء سهو بنابر احتياط واجب .
( مسألهء 570 ) در نماز ميّت پاك بودن بدن و لباس نمازگزار شرط نيست .
( مسألهء 571 ) مكان نمازگزار لازم نيست پاك باشد ، به شرط اينكه خشك باشد و يا رطوبت سرايت كننده نداشته باشد كه بدن يا لباسش را نجس كند ، ولى محل سجدهء او بايد پاك باشد .
( مسألهء 572 ) اگر لباس يا بدن نمازگزار نجس باشد و او مطّلع نباشد ، يا نداند كه نمى توان با آن نماز خواند و با آن نماز بخواند و بعد از نماز
توضيح المسائل (عبادات ومعاملات) (فارسى) — صفحة 102
مساهمون: السيد محمد سعيد الحكيم
ص١٠٢