ماوراى روابط عاطفى ما بين پدر و فرزند دارد . پيامبر اكرم ( ص ) نيز خود به اين مطلب اشاره مىفرمود . گاه در جواب خردهگيران ، لب به سخن مىگشود كه خداوند مرا به اين كار امر نموده و يا مىفرمود :
« من بوى بهشت را از او استشمام مىكنم . »
اما اگر از زواياى ديگر به بحث بنگريم و حديث نبوى را در كنار آيات شريفه قرآن كريم قرار دهيم ، مشاهده مىنماييم قرآن كريم عقوبت كسانى كه رسول خدا ( ص ) را اذيت نمايند ، عذابى دردناك ذكر مىكند . و يا مىفرمايد كسانى كه خدا و رسول را اذيت نمايند ، خدا آنان را در دنيا از رحمت خويش دور مىدارد و براى آنان عذابى خوار كننده آماده مىنمايد . پس به نيكى مشخص مىشود كه رضا و خشنودى فاطمه ( عليها السلام ) ، رضا و خشنودى خداوند است و غضب او نيز باعث غضب خداست . به بيانى دقيقتر ، او مظهر رضا و غضب الهى است . چرا كه نمىتوان فرض نمود ، شخصى عملى را انجام دهد و بدان وسيله فاطمه ( عليها السلام ) را بيازارد و موجب آزردگى پيامبر ( ص ) گردد و بدين سبب مستوجب عقوبت الهى شود ، اما خداوند از آن شخص راضى و به عمل او خشنود باشد و در عين رضايت ، او را مورد عقوبتى سنگين قرار دهد .
نكتهاى ديگر كه از قرار دادن اين حديث در كنار آيات قرآن كريم بدست مىآيد ، آنست كه رضاى فاطمه ( عليها السلام ) ، تنها در مسير حق بدست مىآيد و غضب او فقط در انحراف از حق و عدول از اوامر الهى حاصل
بانوى نور (ويژهنامه ايام فاطميه) (فارسى) — صفحة 21
مساهمون: واحد فرهنگى دفتر حضرت آية الله العظمى علوى گرگانى
ص٢١