مقام عصمت :
در بيان عصمت فاطمه ( عليها السلام ) و مصونيت او نه تنها از گناه و لغزش بلكه از سهو و خطا ، استدلال به آيه تطهير ما را بىنياز مىكند . ما در اين قسمت جهت جلوگيرى از طولانى شدن بحث ، تنها اشاره مىنماييم كه عصمت فاطمه ( عليها السلام ) از لحاظ كيفيت و ادله اثبات همانند عصمت ساير ائمه و پيامبر است .
بيان عظمت فاطمه از زبان پيامبر ( ص )
رسول اكرم ( ص ) ، بارها و بارها فاطمه ( عليها السلام ) را ستود و از او تجليل نمود . در مواقع بسيارى مىفرمود : « پدرش به فدايش باد » و گاه خم مىشد و دست او را مىبوسيد . به هنگام سفر از آخرين كسى كه خداحافظى مىنمود ، فاطمه ( عليها السلام ) بود و به هنگام بازگشت به اولين محلى كه وارد مىشد ، خانه او بود .
عامه محدثين و مسلمانان ازهر مذهب و با هر عقيدهاى ، اين كلام را نقل نمودهاند كه حضرت رسول مىفرمود : « فاطمه پاره تن من است هر كس او را بيازارد مرا آزرده است . » از طرفى ديگر ، قرآن كريم پيامبر ( ص ) را از هر سخنى كه منشأ آن هواى نفسانى باشد ، بدور دانسته و صراحتاً بيان مىدارد كه هر چه پيامبر مىفرمايد ، سخن وحى است . پس مىتوان دريافت كه اين همه تجليل و ستايش از فاطمه ( عليها السلام ) ، علتى