مادر و پدر :
همانگونه كه مىدانيم ، نام پدر فاطمه ( عليها السلام ) محمدبن عبدالله ( ص ) است كه او رسول گرامى اسلام ، خاتم پيامبران الهى و برترين مخلوق خداوند مىباشد . مادر حضرتش خديجه دختر خويلد ، از زنان بزرگ و شريف قريش بوده است . او نخستين بانويى است كه به اسلام گرويده است و پس از پذيرش اسلام ، تمامى ثروت و دارايى خود را در خدمت به اسلام و مسلمانان مصرف نمود . خديجه در دوران جاهليت و دوران پيش از ظهور اسلام نيز به پاكدامنى مشهور بود ؛ تا جايى كه از او به طاهره ( پاكيزه ) ياد مىشد و او را بزرگ زنان قريش مىناميدند .
ولادت :
فاطمه ( عليها السلام ) در سال پنجم پس از بعثت و در روز 20 جمادىالثانى در مكه به دنيا آمد . چون به دنيا پا نهاد ، به قدرت الهى لب به سخن گشود و گفت : شهادت مىدهم كه جز خدا ، الهى نيست و پدرم رسول خدا و آقاى پيامبران است و شوهرم سرور اوصياء و فرزندانم ( دو فرزندم ) سرور نوادگان مىباشند . اكثر مفسران شيعى و عدهاى از مفسران بزرگ اهل تسنن نظير فخر رازى ، آيه آغازين سوره كوثر را به فاطمه ( عليها السلام ) تطبيق نمودهاند و او را خير كثير و باعث بقا و گسترش نسل و ذريه پيامبر اكرم ذكر نمودهاند .