تخطي إلى المحتوى الرئيسي

پندهاى رسول اعظم (ص) به عبد الله ابن مسعود (فارسى) — صفحة 130

مساهمون:

ص١٣٠
كشيديم و تمامى آن غذا را نيز به فقرا داديم . چقدر علماء ما رعايت مىكردند و بى جهت نيست كه پروردگار عالم نيز به اين‌ها عزت و مقام مىدهد . مرحوم آيت الله حاج آقا رضا همدانى ( رحمه الله ) كه بعد از ميرزاى شيرازى ( رحمه الله ) به مرجعيت رسيد ، ايشان هم مانند ميرزاى شيرازى سامرا را مركز مرجعيت خود قرار داد زيرا كه جمعيت مخالفين زياد بود و مىخواستند كه شيعيان تقويت شوند به هر حال حاج آقا رضا همدانى ( رحمه الله ) خيلى در فشار و عسرت بود و براى امورات مرجعيت و اداره‌ى حوزه‌ها مقروض شدند . يك روز فردى آمد خدمت ايشان و با خود مبلغى پول آورده بود و گفت : من مىخواهم مقلد شما شوم و اين پول هم مال شما است . آقا فرمودند : مىخواهى مقلد شوى حرفى نيست اما پول را نمى گيرم از آقا علت آن را سئوال كردند فرمودند : خدا قرض و دين مرا مىدهد فرزندم كار مىكند و از آن طريق قرض را ادا خواهم كرد و دوست ندارم از وجوهات استفاده كنم . گاهى اوقات عمل ، كوچك است ولى نيت ، آن را بزرگ مىكند و آن چه كه مهم است نيت مىباشد . اگر نيت الهى داشته باشيد كارهاى شما و لو آن كه كوچك باشد ارزش پيدا مىكند اگر مىخواهيد درس بخوانيد يا تبليغ و منبر برويد ، غذا بخوريد و يا حتى لباس بپوشيد سعى كنيد براى خدا باشد . بگوييد خدايا رضاى تو را مىطلبيم اگر چنين باشد خدا هم ضامن است و انسان را تامين مىكند . فَانَّ اللهَ تَعالى يَقُولُ فِي كِتابِهِ « فَامّا مَنْ طَغى و آثَرَ الْحَيوةَ الدُّنْيا فَانَّ الجَحيمَ هِي المَأْوى » « 1 » يَعْني الدُّنْيا مَلْعُونَةٌ وَ مَلْعُونٌ مَا فِيها الّا
هامش
( 1 ) . سوره نازعات آيات 37 ، 38 ، 39 .