تخطي إلى المحتوى الرئيسي

پندهاى رسول اعظم (ص) به عبد الله ابن مسعود (فارسى) — صفحة 120

مساهمون:

ص١٢٠
جبرئيل سئوال كرد : آيا بعد از من هم به زمين مىآيى ؟ عرض كرد : بلى يا رسول الله ده بار مىآيم فرمود : چه مىكنى ؟ عرض كرد هر بار مىآيم يك چيز را با خود مىبرم و يكى از آنها بركت است .

44 - تكيه به دنيا زدن

يَابْنَ مَسعُود فَلا تَرْكَنْ الَي الدُّنْيا وَ لا تَطْمَئِنَّ الَيْها فَتَفارَقْها عَنْ قَليلٍ به دنيا اعتماد نكن و اطمينان نورز چون اعتبار ندارد . به دنيا رو نكن كه هنگام جدائى از آن مشكل داشته باشى . دنيا همانند مسافرخانه اى است كه هيچگاه انسان آن جا را زينت نمى كند چون مىداند چند روزى بيشتر آن جا نيست و بايد برود پس خرج اضافى نمى كند . اين عمر كوتاه به منزله چند روز است پس خود را گرفتار امور دنيايى نكنيم كه هنگام رفتن خاطرى آسوده داشته باشيم . فَانَّ اللهَ تَعالى يَقُولُ « فَاخْرَجْناهُمْ مِنْ جَنّاتٍ وَ عُيُونٍ » « 1 » « وَ كُنُوزٍ و مقامٍ كَريمٍ » « 2 » آن قدر مال جمع نكنيد كه هنگام رفتن از دنيا به مثابه كسانى باشيد كه مىخواهند آن‌ها را از بهشت و زراعت‌ها و گنج‌ها و جايگاه‌هاى خوب بيرون ببرند . خدا مىخواهد ما را از غم و غصه‌هاى جهنم و گرفتارىهاى آن نجات دهد و به بهشت ببرد اما ما دنيا را بهشت خود مىدانيم .

45 - عبرت گرفتن از گذشتگان

يَابْنَ مَسعُود اذْكُر القُرُونَ الْماضِيَةِ وَالْمُلُوكِ الْجَبابِرَةِ الَّذينَ
هامش
( 1 ) . سوره شعراء آيه 57 . ( 2 ) . سوره شعراء آيه 58 .