فاجِرٍ » « 1 »
حكومت نعمت بزرگى است ، اگر نباشد حيثيت و آبرو براى كسى باقى نمى ماند زيرا هميشه در بين مردم افرادى بودند كه جامعه را به هم زده و بى بند و بارى به وجود مىآورند . دليل اين كه انسان « لَفي خُسرٍ » است اين است كه « لِيَفْجُرَ امامَه »
مىخواهد جلو او باز باشد .
ايّاكَ انْ تَسْتَنَّ سُنَّةَ بِدْعَةٍ مواظب باش در بين مردم بدعت گذارى نكنى . اگر كسى سنت بدى بر جاى گذاشت علاوه بر گناه بدعت گذارى گناه هر كس كه آن را انجام دهد بر گردن اوست . خدا لعنت كند كسانى كه حجاب را از بين بردند تا روزى كه موى زنان مشخص است گناهش براى آنها نيز هست . آنها حجاب را از ميان زنان برداشتند . امروزه چقدر زحمت مىخواهد كه زنها را باحجاب كنند . حياها رفت حال آوردنش سخت است . اگر كسى باعث سنت بدى شد چنانچه مطابق ميل و شهوت مردم هم باشد ديگر آن را رها نمى كنند .
پس مواظبت كنيد هيچگاه بدعتى از شما گذاشته نشود كه وزر و و بال آن براى شما بماند .
فَانَّ العَبْدَ اذا اسْتَنَّ سُنَّةً لَحِقَهُ وِزْرَ ما عَمِلَ بِها اگر كسى سنتى را به جاى گذاشت وزر آن عمل هم براى اوست .
قال الله تعالى « وَ نَكْتُبُ ما قَدَّمُوا وَ آثارَهُمْ » « 2 » آن چه كه به دنبال بدعت و ايجاد سنت سيئه مى آيد در دفترچه بدعت گذار نوشته مىشود . فرداى قيامت با حجم سنگين پروندهى گناهان روبرو مىشود
هامش
( 1 ) . نهج البلاغة من كلام له فى الخوارج .
( 2 ) . سوره يس 12 .