مسأله 790 : اگر از يك طريق مصدود شد و راه ديگرى هست كه باز است و مخارج رفتن از آن راه را دارد ، بايد به احرام باقى بماند و از آن راه برود ، و اگر از آن راه رفت و حجّ او فوت شد ، بايد عمره مفرده به جا آورد و از احرام خارج شود .
مسأله 791 : اگر شخص مصدود خوف آن داشته باشد كه اگر از راه ديگرى برود به حجّ نمىرسد ، نمىتواند عمل شخص مصدود را بكند و محلّ شود ، بلكه بايد به راه ادامه دهد و صبر كند تا فوت محقّق شود ، و با عمره مفرده متحللّ شود .
مسأله 792 : تحقّق پيدا مىكند مصدود بودن در حجّ به اينكه به هيچيك از وقوف اختيارى و اضطرارى عرفه و مشعر نرسد ، بلكه در صورتى تحقّق پيدا مىكند كه نرسد به چيزى كه با فوت آن ، حجّ فوت مىشود ، هرچند از روى علم و عمد نباشد ، و صور آن در سابق ذكر شد ، بلكه ظاهرا تحقّق پيدا مىكند به اينكه بعد از وقوفين منع كنند او را از منى و مكه و نتواند نايب بگيرد ، بلكه اگر منع كنند از
مناسك حج (فارسى) — صفحة 281
مساهمون: السيد محمد علي العلوي الگرگاني
ص٢٨١