تشكيل داده است . جمعيتشناسان ، جامعهشناسان و اخيراً روانشناسان و حتى اقتصاددانان توجه خاصى به اين مبحث نو و مهم در مديريت مبذول داشته و در شناسايى نقش و اهميت آن ، نظريهها و تحقيقات زيادى را به وجود آورده و در حل مسائل و مشكلات مديريت به كار گرفتهاند . با بررسىاى كه توسط گروهى از انديشمندان علم مديريت به عمل آمده ، فرهنگ سازمانى به عنوان يكى از مؤثرترين عوامل پيشرفت سازمانها شناخته شده است ، به طورى كه بسيارى از پژوهشگران معتقدند كه يكى از دلايل موفقيت ژاپن در صنعت و مديريت ، توجه آنها به فرهنگ سازمانى است . فرهنگ سازمانى بهعنوان مجموعهاى از باورها و ارزشهاى مشترك بر رفتار و انديشه اعضاى سازمان اثر مىگذارد و مىتواند نقطه شروعى براى حركت و پويايى يا مانعى در راه پيشرفت بهشمار آيد .
اسلام براى اينكه روابط اقتصادى نيز همانند روابط اجتماعى ، با صداقت و راستى و از روى عدالت و رضايت انجام پذيرد و مصالح فردى و اجتماعى تأمين گردد و نيز از هر گونه هرج و مرج و اختلاف و درگيرى جلوگيرى شود و مردم در تمام عرصههاى زندگى از جمله معاملات با خيال راحت و خوشى و خرّمى و آرامش زندگى كنند ، در زمينه تجارت و معاملات نيز احكام و قوانينى مقرر داشته است تا با اجراى آنها بتوانند زندگى سالم و خداپسندانهاى داشته باشند . كسب و كار و معاملات و ساير مشاغل از نظر اسلام همانند اعمال ديگر پنج قسم دارد :
1 - واجب : همانند كار و كسب و معاملهاى كه براى تأمين مخارج زندگى خود و خانواده انسان و حفظ آبرو باشد .
2 - مستحب : همانند اشتغالاتى كه براى جامعه و خانواده مفيد و سودمند باشد .
3 - مكروه : همانند اشتغال به كفن فروشى و امثال آن به عنوان يك شغل و تجارت در آن كالا .
4 - مباح : مانند معاملاتى كه نه موجب زيان افراد و جامعه است و نه مورد نياز آنان .
5 - حرام : مانند معاملاتى كه مربوط به مواد مخدر و اجناس مضرّ و غير پاكيزه
آداب و احكام كسب و كار (فارسى) — صفحة 65
مساهمون: السيد محمد علي العلوي الگرگاني
ص٦٥