آنها يك مدّ كه تقريباً ده سير است گندم يا جو يا نان و مانند اينها بدهد و چنانچه هرسه برايش ممكن نباشد ، هركدام آنها كه ممكن است بايد انجام دهد .
23 - 47 - اگر روزه دار دروغى را به خدا و پيغمبر نسبت دهد ، بنابر احتياط واجب كفّاره جمع بر او واجب مىشود .
23 - 48 - اگر روزه دار آروغ بزند و چيزى در دهانش بيايد ، چنانچه عمداً آن را فرو ببرد ، روزهاش باطل است و بايد قضاى آن را بگيرد وكفّاره هم بر او واجب مىشود و اگر خوردن آن چيز حرام باشد مثلا موقع آروغ زدن خون يا غذايى كه از صورت غذا بودن خارج شده ، به دهان او بيايد وعمداً آن را فرو برد بايد قضاى آن روزه را بگيرد و بنابر احتياط كفّاره جمع هم بر او واجب مىشود .
23 - 49 - انسان نبايد در بجا آوردن كفّاره كوتاهى كند ولى لازم نيست فوراً آن را انجام دهد .
23 - 50 - اگر كفّاره بر انسان واجب شود و چند سال آن را بجا نياورد ، چيزى بر آن اضافه نمىشود .
23 - 51 - كسى كه قضاى روزه رمضان را گرفته ، اگر بعد از ظهر عمداً كارى كه روزه را باطل مىكند انجام دهد ، بايد به ده فقير هركدام يك مدّ كه تقريباً ده سير است طعام بدهد و اگر نمىتواند ، سه روز روزهبگيرد .
جاهايى كه فقط قضاى روزه واجب است
23 - 52 - در چند صورت فقط قضاى روزه واجب است و كفاره